Stowarzyszenie Inicjatyw Edukacyjnych ,,PRO EDUCATIO” jako jednostka prowadząca Warsztat Terapii Zajęciowej w Ostrowie Lubelskim zwraca się z gorącą prośbą o pomoc w zakupie nowego autobusu dla osób niepełnosprawnych. . W styczniu złożyliśmy wniosek do Powiatu Lubartowskiego czym zadeklarowaliśmy chęć przystąpienia do ,, Programu wyrównywania różnic miedzy regionami III” na zakup nowego autobusu (16+1 liczba miejsc). Całkowity przewidywalny koszt zakupu autobusu to 275 300.00 zł. Możliwe maksymalne dofinansowanie ze środków PFRON to 220 240.00 zł, pozostałą kwotę w wysokości 55 060.00 zł musimy pokryć ze środków własnych stowarzyszenia, w związku z czym zwracamy się do Państwa z prośbą o wsparcie finansowe.

Chyba nikomu nie musimy tłumaczyć, że w takim miejscu, jak Warsztaty Terapii zajęciowej bez samochodu ani rusz. Auto jest w ciągłym ruchu, nie możemy zostać bez niego. Nasz bus ledwo zipie, co tu kryć. Jeździł już po różnych terenach. Obecnie zakup samochodu to nasze być albo nie być.

Bariery komunikacyjne stanowią jedną z przyczyn dezaktywizacji i izolacji osób, których dotyczy niepełnosprawność. W chwili obecnej procesem rehabilitacyjnym w Warsztatach Terapii Zajęciowej w Ostrowie Lubelskim objętych jest 40 osób niepełnosprawnych.

Dzięki Państwa pomocy otworzą się drzwi do realizacji planów i marzeń wszystkich podopiecznych Warsztatów Terapii Zajęciowej w Ostrowie Lubelskim. Możliwość posiadania nowego środka transportu w znaczący sposób przyczyni się do zmniejszenia efektu marginalizacji osób z niepełnosprawnościami. Dodatkowo przyczyni się także do zwiększenia możliwości rozwijania różnych form integracji społecznej, wpłynie na likwidację barier transportowych i poprawi sytuację związaną z poruszaniem się i przemieszczaniem osób niepełnosprawnych (w tym osób poruszających się na wózkach inwalidzkich).

To dzięki Państwa pomocy sprawniej, efektywniej będzie funkcjonowała nasza placówka. Bez nowego busa przyszłość Warsztatów stoi pod znakiem zapytania. Wasze wsparcie będzie wartością nie do przecenienia.

MILENA K.

Z WTZem jestem związana od kilku ładnych lat. Warsztaty są dla mnie „oknem na świat”. Jeżdżę tu nie tylko ze względu na stałą, darmową rehabilitację – która dla osób z niepełnosprawnościami jest bardzo ważna. Tutaj „wychodzę do ludzi”, a mieszkając na wsi inne formy rehabilitacji społecznej są wręcz niemożliwe. Będąc w pracowni informatycznej robię to co lubię, czuję się potrzebna i doceniona, a to daje niesamowitą motywację do życia!

AGNIESZKA B.

Na WTZ w Ostrowie Lub.. uczęszczam od 2011 przychodząc na zajęcia mam możliwość rehabilitacji..

Nie tylko ruchowej ale przede wszystkim społecznej. Każdy chce być potrzebny i doceniany.

Z prawdziwą przyjemnością wykonuję prace techniką Decoupage, maluję na szkle, śpiewam, pomagam przy przygotowywaniu posiłków.

Poruszam się na wózku w okresie wiosenno letnim dojście na zajęcia nie jest dla mnie problemem mieszkam nie daleko.

Jesienią i zimą korzystam z warsztatowego busa który wymaga częstych napraw.

To mój wiersz o naszych warsztatach i sile przyjaźni.

Warsztaty miejsce spotkań ludzi niezwykłych silnych własną wrażliwością I życzliwością przyjaciół każdy z nas ma swoją historię i talent który rozwija każdego dnia walcząc ze swoimi ograniczeniami pokazujemy to co w nas najpiękniejsze jedni gotują sercem inni malują emocjami są też tacy co tworzą cuda z drewna codziennie uczymy się czegoś nowego jak trudności pokonywać uśmiechem poznajemy siebie nowe możliwości WTZ Walcz Twórz Zadziwiaj Autor: Agnieszka Budzyńska

MONIKA K.

To był zły czas. Skończyłam liceum. Rozpoczęłam studia, które musiałam rzucić ze względów zdrowotnych. I tak utknęłam. W domowych czterech ścianach. Gdzieś na końcu świata, gdzie docierał tylko listonosz. Bez żadnych widoków na przyszłość… Nagle pojawiły się Warsztaty. Początkowo byłam uczestnikiem. Od 8 lat – pracownikiem. Z początku nieufna, szybko jednak znalazłam tam swoją przestrzeń. Dziś nie mogę ogarnąć, że mogłabym ją stracić. Warsztaty pozwoliły mi uwierzyć w to, że nadzieja umiera ostatnia.Zróbmy wszystko, żeby nadzieja tylu osób nie umarła.