Małgorzata Jania- znana wielu z Was jako Gorka, kobieta niezwykła.

Gorka skończyła 65 lat. Urodziła się jako jedno z bliźniąt, to które miało niepełnosprawność intelektualną,. Dziecko z niepełnosprawnością nie zasługiwało, żeby wziąć je na wychowanie.

Tułała się po sierocińcach, potem pracowała gdzie się dało, za spanie i jedzenie, nierzadko głodowała. W ostatnim czasie Gosia miała dwa wypadki – oba gdy, prawidłowo przechodziła przez przejście dla pieszych. Oba zdarzenia nie pozostały bez wpływu na sprawność i samodzielność Gosi, Pojawiły się problemy z utrzymaniem równowagi i inne problemy neurologiczne, pogłębił się lęk i nieufność wobec ludzi. Gosia już nie może egzystować bez codziennej opieki i wsparcia.

Dlatego prosimy – pomóżcie nam zebrać środki na pobyt Gosi w Domu Seniora choć w zimę. Gdzie będzie miała opiekę, rehabilitację, ciepło i wsparcie. Miesięczny koszt pobytu to 8 tysięcy zł Gosia od lat jest podopieczną Fundacji Tacy sami, ale teraz jak nigdy potrzebuje Waszego wsparcia. Możecie jej pomóc wpłacając pieniądze na zrzutkę lub na konto Fundacji Tacy sami Numer konta 89 2030 0045 1110 0000 0394 4560 z dopiskiem Gosia Jania

Małgorzata Jania- znana wielu z Was jako Gorka, kobieta niezwykła.

Skończyła 65 lat.

Pokazuje , jak można i trzeba walczyć o siebie i brać z życia tyle, ile tylko nam pozwoli, nawet jeśli zdaniem innych to niewiele.

Urodziła się jako jedno z bliźniąt, to które miało niepełnosprawność intelektualną, która pogłębiała się wraz z kolejnym zaniedbaniem . Dziecko z niepełnosprawnością nie zasługiwało, żeby wziąć je na wychowanie.

Tułała się po sierocińcach, potem pracowała gdzie się dało, za spanie i jedzenie, nierzadko głodowała.

Kiedy zostałam jej kuratorem rodzinnym była na etapie kolejnej próby oswojenia życia, znalezienie ludzi,

którzy ją wezmą „za swoją”. To się chyba udało, rodzina nurków przygarnęła ją do siebie.

Ale życie nie zamknęło rozdziału doświadczeń dla Gorki. Potrącona przez samochód na przejściu dla pieszych- 4 dni w śpiączce. Spadek formy fizycznej i emocjonalnej. I znowu walka o powrót do sprawności. I znowu potrącenie na przejściu dla pieszych - tym razem 7 dni w śpiączce. I kolejny spadek sprawności , tym razem znaczny. Gosi coraz trudniej cieszyć się życiem. Walczy o to, żeby odzyskać sprawność. Ma problemy z utrzymaniem równowagi. Ale życie uczyło ją,

że trzeba mówić ,ze jest dobrze. Każdemu lekarzowi mówi , że jest zdrowa. Zbierana przez pogotowie z ulicy przy zapaleniu płuc mówi, że nic jej nie jest. Zabierają ją z ulicy dopiero za drugim razem. Nie dotarła do domu. Pojechała do szpitala. Za dwa dni chce już uciekać. Boi się starości i niepełnosprawności. Wie, że będzie jej trudno zawalczyć o siebie jak będzie słaba. Nie umie prosić o pomoc. Nikt jej tego nie nauczył. Ale jej rozżalenie wylewa się czasem w gniewie na najbliższe osoby. Ufa niewielu. Instynktownie odróżnia szczerość od fałszu. Jest trudna w kontaktach z ludźmi.

Proszę w jej imieniu, bo jak powiedział nasz wspólny znajomy Gosia zasługuje na godną starość. Musimy wspólnie pomóc jej zbierać środki na życie. Na życie w ośrodku, który nie zamknie jej prawa do życia, pod opieką, która okaże zrozumienie dla jej trudnego charakteru wynikającego z doświadczenia.

W DPSie Gosia uschnie. Pomóżcie nam zebrać środki. Choć na zimę

Joanna Pajdak-Subry - kurator rodzinny Małgorzaty.