Stowarzyszenie Kibiców Sandecji zwraca się z prośbą o wsparcie finansowe na rzecz renowacji grobów i upamiętnienie Jana Aksaka, żołnierza Legionów Polskich oraz Natalii Lazarowicz, lekarza ginekologa i działaczki niepodległościowej. Obydwie postacie połączyła miłość do Ojczyzny oraz Sandecja. Jan Aksak był wieloletnim działaczem klubu, a Natalia Lazarowicz aktywnie wspierała i uczestniczyła w odbudowie Sandecji po I wojnie światowej. Była żoną Romana Lazarowicza, sportowca, działacza i prezesa, który go wskrzesił i podniósł z gruzów. Za swoją walkę o niepodległość Rzeczypospolitej wszyscy otrzymali Medal i Krzyż Niepodległości.

Kwota potrzebna do wykonania renowacji to 15 tys. złotych. Składają się na nie opłaty administracyjne, prace obejmujące całkowitą wymianę płyt nagrobnych, prace kamieniarskie, renowację tablic, grawer odznaczenia Medalu Niepodległości oraz działania na rzecz upamiętnienia żołnierzy Legionów Polskich związanych z Klubem Sportowym Sandecja. Wykonawcą wszystkich prac jest firma „Stoner Nagrobki”, oficjalny partner Urban Nagrobki na Polskę południową.

Poniżej przedstawiamy szczegółowe życiorysy oraz aktualne przykre fotografie przedstawiające zapomniane i zniszczone miejsca pochówku naszych bohaterów. Za życia bezinteresownie walczyli o wolność i niepodległość Polski, pracowali na rzecz lokalnej społeczności. Teraz naszym obowiązkiem jest zrobić wszystko, aby pamięć o nich nie zginęła. Póki my żyjemy.

Jan Aksak (1897 – 1935) pochodził z Kalwarii Zebrzydowskiej. W czasie I wojny światowej był żołnierzem 2 pułku piechoty Legionów Polskich, w czasie walk na Wołyniu znalazł się w niewoli rosyjskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości znalazł się w Nowym Sączu gdzie w latach 1920 – 1934 pracował w Warsztatach Kolejowych na stanowisku modelisty. Obok zajęć zawodowych był zaangażowany w wiele inicjatyw społecznych związanych z środowiskiem robotniczym. Był również sympatykiem i działaczem sportowym. W latach 1923 – 1934 pełnił wiele funkcji kierowniczych w strukturach „Sandecji” min. jako wiceprezes klubu i członek zarządu. Z racji walki w czasie Wielkiej Wojny w szeregach Legionów Polskich zaangażował się w społeczną pracę w nowosądeckim oddziale Związku Inwalidów Wojennych oraz Związku Legionistów. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Niepodległości za czynny wkład w odzyskanie niepodległości Polski przed I wojną światową, podczas jej trwania oraz w okresie walk orężnych polskich w latach 1918–1921. 

Natalia Lazarowicz z domu Horowitz (1881 – 1930) pochodziła z Krakowa, żona Romana Lazarowicza, energicznego działacza „Sandecji”, który w latach 1923 – 1925 pełnił funkcję prezesa. W historii klubu zapisał się jako ten który go odbudował i doprowadził do skutku budowę pierwszego stadionu tuż za Domem Robotniczym przy ul. Henryka Sienkiewicza. Natalia była z wykształcenia lekarzem ginekologiem. W latach 20 – tych XX w. pracowała w Szpitalu Powszechnym w Nowym Sączu jako lekarz i położna. Lazarowiczowie byli również szanowanymi w Nowym Sączu społecznikami pracującymi m. in. na rzecz biednych rodzin i dzieci wywodzących się z środowiska kolejarzy, oraz znanymi działaczami Polskiej Partii Socjalistycznej oraz pracy na rzecz niepodległości oraz odbudowy Rzeczypospolitej. W 1930 r. Natalia Lazarowicz została pośmiertnie odznaczona Medalem Niepodległości za czynny wkład w odzyskanie niepodległości Polski przed I wojną światową, podczas jej trwania oraz w okresie walk orężnych polskich w latach 1918–1921. Tym samym odznaczeniem został uhonorowany Roman Lazarowicz.