PROJEKCIE

„Niepozorna Codzienność” to poruszający, 20-minutowy film krótkometrażowy osadzony w realiach 1942 roku. To gęsty, trzymający w napięciu dramat psychologiczny, który skupia się na pojedynku postaw dwóch ludzi zmuszonych do konfrontacji przy nocnym ognisku pod Auschwitz.

Film stawia pytania o granicę między katem a ofiarą, cenę przetrwania oraz to, co zostaje z człowieka, gdy odbierze mu się tożsamość.

ZARYS FABUŁY

Rok 1942. Karl – zdesperowany mężczyzna szukający śladu po swoim zaginionym ojcu – wchodzi w posiadanie munduru niemieckiego oficera. Przyjmuje cudzą tożsamość i wkracza do leśnego obozowiska w sąsiedztwie obozu Auschwitz-Birkenau.

Szukając dostępu do dokumentów i spisów więźniów, przysiada się do ogniska kapitana SS, Hansa Müllera. Zaczyna się wyrafinowana, nerwowa gra pozorów. Każde zdanie, gest i drobny błąd Karla mogą go zdradzić. Wraz z upływającym czasom rozmowa przy ognisku przestaje być tylko chłodną wymianą zdań. Gdy na jaw zaczynają wychodzić pewne fakty, obaj bohaterowie uświadamiają sobie, że z tego spotkania nie ma już odwrotu...

Czy można oszukać przeznaczenie, zakładając mundur swojego oprawcy? Do czego jest zdolna osoba szukająca swojego ojca?

DLACZEGO TEN FILM?

Unikamy wielkich, batalistycznych scen na rzecz mikrokosmosu ludzkich emocji. Zależy nam na budowaniu atmosfery gęstej od dymu z ogniska, ciszy i niedomówień.

O MNIE

Jestem 19-letnim absolwentem Technikum nr 3 im. Hutników Ostrowieckich. Obecnie rozpoczynam studia na Politechnice Łódzkiej, jednocześnie rozwijając swoje portfolio artystyczne, z którym w przyszłości planuję aplikować na kierunek reżyserii w szkołach filmowych w całej Polsce.

Moja fascynacja reżyserią rozpoczęła się od gier komputerowych, które towarzyszyły mi od dzieciństwa. Od zawsze lubiłem tworzyć historie, zarówno podczas szkolnych prac pisemnych, jak i w codziennych rozmowach ze znajomymi. Z czasem zacząłem interesować się nie tylko samymi grami, ale przede wszystkim procesem ich powstawania. Odkrywanie, jak za pomocą obrazu, dźwięku i technologii można budować całe światy, było dla mnie niezwykle inspirujące.

Ta pasja doprowadziła mnie do nauki programowania oraz obsługi narzędzi związanych z grafiką 3D. Początkowo wykorzystywałem je do tworzenia krótkich historii, w których najważniejsze były dla mnie atmosfera, emocje i sposób przedstawienia świata.

Po kilku latach eksperymentowania z obrazem zacząłem coraz bardziej skupiać się na pisaniu. Chciałem przenieść swoje pomysły na papier, nie ograniczając się własnymi umiejętnościami technicznymi ani czasochłonnością procesu animacji. Po stworzeniu kilku różnych form literackich zacząłem pisać scenariusze, co naturalnie skierowało mnie w stronę reżyserii.

Kolejnym krokiem było stworzenie pierwszego amatorskiego filmu wraz ze znajomym. Następnie miałem okazję pracować przy planie serialu telewizyjnego. Choć pełniłem tam mniej znaczącą funkcję, doświadczenie to pozwoliło mi poznać rzeczywisty proces produkcji filmowej, zarówno od strony artystycznej, jak i organizacyjnej.

Mój amatorski film:

Wszystkie te doświadczenia doprowadziły mnie do miejsca, w którym jestem obecnie. Posiadam już część własnej ekipy filmowej, a we wrześniu rozpoczynamy zdjęcia do mojego nowego, ambitnego projektu „Niepozorna Codzienność”. Jest to kolejny etap mojej drogi twórczej i próba połączenia zdobytej wiedzy, pasji oraz doświadczenia w pełnoprawną realizację filmową.