Description

Pomóżcie nam uratować Kasię. Nasza maleńka chihuahua walczy o życie po brutalnym ataku dużego psa w Gdańsku

Cześć wszystkim.

Szczerze mówiąc, nie wiemy, od czego zacząć. Nigdy wcześniej nie prosiliśmy obcych ludzi o pomoc ani o pieniądze. Nie przypuszczaliśmy, że kiedykolwiek znajdziemy się w takiej sytuacji. Jest nam bardzo trudno o tym pisać, ale sami nie damy już rady pokryć kosztów dalszego leczenia naszej ukochanej Kasi.

12 listopada 2026 roku, około godziny 15:00-16:00, na ul. Powstania Listopadowego na Morenie w Gdańsku wydarzyło się coś, czego długo nie zapomnimy.

Nasza Kasia to maleńka chihuahua, ważąca zaledwie 6 kg. W dokumentach figuruje jako Kasablanka, ale na co dzień wszyscy nazywamy ją Kasią. Tego dnia moja mama wyszła z nią na zwykły spacer w pobliżu naszego domu.

W pewnym momencie zza rogu budynku wyszła kobieta prowadząca dużego psa w typie amstaffa lub pitbulla. Pies natychmiast rzucił się w stronę Kasi. Mama odruchowo wzięła ją na ręce, żeby ochronić ją przed atakiem. Niestety, pies wyrwał Kasię z jej rąk i zaczął nią brutalnie potrząsać.

Właścicielka psa podbiegła i próbowała odciągnąć go od Kasi. Próbowała również otworzyć mu pysk, żeby uwolnić naszą chihuahua, ale przez dłuższy czas jej się to nie udawało. Prosiła mamę, żeby nie krzyczała i pozwoliła jej samej rozdzielić psy. Mimo jej prób pies nadal trzymał Kasię i nią potrząsał.

Kiedy właścicielce udało się w końcu trochę rozewrzeć szczęki psa, ten zaczął gryźć Kasię w pyszczek, bliżej szyi.

Mama zrozumiała, że Kasia może tego nie przeżyć, jeśli natychmiast czegoś nie zrobi. Zaczęła krzyczeć i wołać o pomoc, a jednocześnie próbowała własnymi rękami rozewrzeć szczęki psa i wyciągnąć z nich Kasię.

Dopiero kiedy mama zaczęła wyciągać Kasię z pyska psa, ten ją puścił i natychmiast zaatakował mamę, gryząc ją w dłoń. Mama przytrzymywała psa całym ciałem, żeby nie pobiegł za Kasią, która zdążyła uciec w stronę domu.

Wtedy mama zauważyła ludzi wybiegających na pomoc z pobliskiego budynku. Zaczęli polewać psa wodą, dzięki czemu nie ruszył za Kasią. Gdy mama zobaczyła, że inni ludzie go powstrzymują, pobiegła po Kasię, podniosła ją i zaniosła w stronę naszego budynku. Kasia była cała zakrwawiona, a mama miała pogryzioną dłoń. Po drodze zobaczyła jeszcze sąsiadów wychodzących z naszego budynku i biegnących na miejsce zdarzenia.

Jesteśmy bardzo wdzięczni wszystkim, którzy ruszyli na pomoc. Nie wiemy, jak zakończyłaby się ta sytuacja, gdyby nie ich reakcja.

Widok Kasi po ataku był straszny. Doznała bardzo poważnych obrażeń. Jej pyszczek został rozerwany, a rana na policzku wymagała zszycia. Doszło również do poważnego rozerwania pochwy. Lekarze podejrzewali także uszkodzenie pęcherza moczowego.

Zaraz po ataku zabraliśmy Kasię do najbliższej kliniki weterynaryjnej. Dostała tam kilka zastrzyków, a lekarze opatrzyli jej rany. Powiedziano nam jednak, że potrzebuje bardziej specjalistycznej pomocy, dlatego skierowano nas do Trójmiejskiej Kliniki Weterynaryjnej.

Pojechaliśmy tam od razu. Lekarze przeprowadzili operację i zszyli rany Kasi. Po zabiegu została w klinice na całodobowej hospitalizacji, ponieważ jej stan był bardzo ciężki i niestabilny.

Obrażenia były rozległe. Lekarze mieli duże trudności z założeniem cewnika z powodu obrażeń okolic intymnych. Konieczne było opróżnienie pęcherza poprzez nakłucie. Istniało również podejrzenie jego uszkodzenia.

Kasia bardzo cierpiała i otrzymywała silne leki przeciwbólowe w ciągłym wlewie. Była tak osłabiona, że ledwo mogła wstać. Nie potrafiła samodzielnie jeść ani pić. Wymagała stałej opieki i dalszego leczenia.

Lekarze ostrzegli nas, że zabranie jej do domu jest bardzo ryzykowne i może zakończyć się nawet jej śmiercią.

Pierwsza operacja i pierwsza doba w klinice kosztowały nas ponad 3500 zł. Każda kolejna doba hospitalizacji to około 1000 zł.

Wydaliśmy już wszystkie oszczędności. Nie jesteśmy zamożną rodziną i zwyczajnie nie stać nas na dalsze opłacanie tak kosztownego leczenia. Gdybyśmy wydali na to kolejne pieniądze, zabrakłoby nam na opłacenie mieszkania i podstawowe codzienne wydatki, w tym jedzenie.

13 listopada o godzinie 19:00, niestety, musieliśmy zabrać Kasię do domu na własną odpowiedzialność. To była bardzo trudna decyzja. Jej stan wcale się nie poprawił. Nadal była ciężko chora, a jej życie pozostawało zagrożone. Zabraliśmy ją tylko dlatego, że nie mieliśmy już pieniędzy na kolejne dni hospitalizacji.

Noc spędzona z Kasią w domu była dla nas straszna. Cały czas baliśmy się, że jej stan nagle się pogorszy i nie będziemy w stanie jej pomóc. Podawaliśmy jej wodę strzykawką, próbowaliśmy karmić ją z ręki i podawaliśmy leki przeciwbólowe przepisane przez weterynarza.

Gdy tylko nastał dzień, zdecydowaliśmy się ponownie zawieźć Kasię do Trójmiejskiej Kliniki Weterynaryjnej. Nie chcieliśmy dłużej ryzykować jej życia. Obecnie ponownie przebywa tam na całodobowej hospitalizacji pod stałą opieką lekarzy. Jej pęcherz musiał zostać ponownie opróżniony, a lekarze nadal ją obserwują.

Chcemy, żeby mogła zostać w klinice tak długo, jak będzie to konieczne, aż jej stan się poprawi i będzie mogła bezpiecznie wrócić do domu.

Bardzo martwimy się również o mamę. Pies ugryzł ją w dłoń, a podczas szarpaniny upadła i uderzyła się w okolicę kości ogonowej. Jej ręka jest spuchnięta i bardzo boli. Wiemy, że ona również potrzebuje pomocy medycznej.

Całe zdarzenie zgłosiliśmy na policję. Wiemy, że wyjaśnienie wszystkich okoliczności może potrwać. My jednak nie możemy czekać. Kasia potrzebuje leczenia teraz.

Dlatego zdecydowaliśmy się założyć tę zbiórkę. Nigdy nie chcieliśmy prosić obcych ludzi o pieniądze, ale wykorzystaliśmy już wszystkie nasze możliwości finansowe. Sami nie damy rady pokryć dalszych kosztów leczenia.

Każda kolejna doba hospitalizacji kosztuje około 1000 zł. Bardzo boimy się, że nie wystarczy nam pieniędzy, aby Kasia mogła pozostać w klinice tak długo, jak będzie tego potrzebowała. Nawet jeśli tata przeznaczy na jej leczenie całą swoją pensję za ten miesiąc, nadal może nam zabraknąć środków na pokrycie wszystkich kosztów.

Zebrane pieniądze przeznaczymy na hospitalizację, dalsze leczenie, badania, wizyty kontrolne i leki.

Każda wpłata, nawet 5 czy 10 zł, naprawdę ma dla nas znaczenie. Jeśli nie możecie wpłacić pieniędzy, bardzo pomoże nam również udostępnienie zbiórki.

Dołączamy rachunki i dokumentację weterynaryjną, żeby każdy mógł zobaczyć, na co przeznaczamy zebrane pieniądze. Będziemy też na bieżąco informować o stanie zdrowia Kasi.

Kasia jest częścią naszej rodziny. Bardzo ją kochamy i nie wyobrażamy sobie, że mogłoby jej zabraknąć. Chcemy po prostu zrobić wszystko, żeby dać jej szansę na przeżycie.

Dziękujemy wszystkim, którzy przeczytali naszą historię, wpłacili choćby niewielką kwotę, udostępnili zbiórkę lub napisali do nas kilka dobrych słów. Naprawdę bardzo to doceniamy.

Location

Comments 3

 
2500 characters
  • Uladzislau Ikan •

    Jeszcze raz dziękujemy wszystkim, którzy wsparli Kasię. Jesteśmy ogromnie wdzięczni za każdą wpłatę.

  • Uladzislau Ikan •

    Z całego serca dziękujemy za 100 zł. Niech dobro wróci stokrotnie do wszystkich, którzy wsparli Kasię.

  • Uladzislau Ikan •

    Bardzo dziękujemy za wpłatę 50 zł. To dla nas naprawdę wiele znaczy. W tym trudnym czasie każda pomoc jest dla nas ogromnym wsparciem i daje nadzieję, że Kasia będzie mogła kontynuować leczenie. Jesteśmy ogromnie wdzięczni.

We prioritize safety. If you have any concerns, please report this fundraiser using this form.