Lola została porzucona jak śmieć.

Leżała gdzieś przy poboczu drogi. 

Sama. Bez pomocy. W cierpieniu, którego nikt nawet nie próbował zrozumieć.

A Lola cierpi każdego dnia.

To kot neurologiczny. 

Rezonans wykazał, że nie ma jednej czwartej mózgu.

Dosłownie.

Jej świat wygląda inaczej niż nasz. 

Lola nie widzi. Porusza się słuchem, węchem i dotykiem łapek. Ostrożnie bada powietrze, sprawdza przestrzeń wokół siebie, uczy się świata po swojemu.

Często łapie „niewidzialne muchy”. 

Boi się nagłych zmian temperatury powietrza. Warczy, kiedy czuje coś nowego albo niezrozumiałego. Nowi ludzie są dla niej przerażający.

Nawet jedzenie nie jest dla niej proste. 

Często nie trafia do miseczki, rozsypuje karmę, gubi się w ruchach. Tak samo bywa z kuwetą.

A mimo tego wszystkiego Lola każdego dnia próbuje żyć najlepiej, jak potrafi.

Ten ogromny ubytek w mózgu może powodować ataki padaczkowe, dlatego Lola potrzebuje leków przeciwpadaczkowych i stałej kontroli. Regularnie zmaga się też z problemami jelitowymi, wymaga badań, wizyt, opieki i specjalistycznego wsparcia.

Lola jest praktycznie kotem nieadopcyjnym. 

I właśnie dlatego chcemy stworzyć jej u nas bezpieczny świat.

Specjalną wolierę dostosowaną tylko do niej — taką, w której będzie mogła czuć się spokojnie, bezpiecznie i stabilnie.

Bo Lola prawdopodobnie nigdy nie będzie „normalnym” kotem. 

Ale nadal jest kotem, który zasługuje na miłość, bezpieczeństwo i godne życie.

To jeden z najsmutniejszych kotów w naszym azylu. 

I jeden z tych, które najbardziej potrzebują człowieka.

Jeśli chcesz pomóc Loli — zostań jej wirtualnym opiekunem 🐾 

Pomóż nam zbudować jej świat, w którym po raz pierwszy nie będzie musiała się bać.