1/3
id: che7g6
„Zawalczmy o życie, zdrowie i godność,”
„Zawalczmy o życie, zdrowie i godność,”
Description
Znacie to uczucie kiedy nagle w ciągu jedengo momentu, cały świat wali się na głowę?
Kiedy całe dotchczasowe życie , staje się przeszłością i trzeba zmierzyć się z rzeczywistością wobec której stajemy się bezradni. Kiedy stajemy przed murem i nie wiemy co dalej zrobić i jak sobie z tym poradzić?
Kiedy instytucje państwowe, które są od tego by pomagać, rozkładają ręce , a na pytanie „co mam teraz zrobić”, słyszysz – „co teraz?, Teraz musi Pan rzucić pracę i zająć się Mamą”.
W ciągu jednej chwili naszemu kumplowi i jego Mamie, cały świat runął. Niedokrwienny udar mózgu przyszedł nagle, bez ostrzeżenia. Zofia Kuriata, nie piła alkoholu, prowadziła aktywny tryb życia. Ma dopiero 67 lat i po przepracowaniu całego życia….1200 PLN emerytury.
I wyrok – nie będzie samodzielnie się poruszać. Nie mówi. Paraliż całkowity jednej strony. Jej jedyną szansą na odzyskanie sprawności jest rehabilitacja. Wymaga całkowitej opieki. Przez cały czas. Jedyny człowiek na którego może liczyć, to syn. Jedynak.
Mariusz. Nasz kolega. Nie jest w stanie rzucić pracy, kto z Was mógłby to zrobić?
Pierwsza myśl – przecież państwo, w którym Pani Zosia pracowała, całe życie płaciła podatki i ZUS, zaopiekuje się w takiej sytuacji. Pomoże. Prawda?
Mariusz dowiedział się ile trwa oczekiwanie na miejsce w Zakładzie Opieki Leczniczej, finansowanym przez państwo. Wiecie ile? Od 5 do 100 lat…
Najtańszy zakład opieki na Dolnym Śląsku, w którym Mama Mariusza, miałaby zapewnione warunki, opiekę i rehabilitację, kosztuje 2500 pln, Jej emerytura nie wystarczy nawet na pokrycie połowy kosztów. Co zrobić w takiej chwili? Sprzedać wszystko co się ma? Rzucić pracę? Jak i z czego dalej żyć. Mariusz zawsze pomagał, angażował się w zrzutki, zbiórki, na cele charytatywne. Teraz czas pomóc Jemu.
Chcemy wesprzeć tą zrzutką naszego kolegę, który w pierwszym odruchu chce wyprzedać wszystko co niezbędne, w tym wszystko co ma, do uprawiania swojej pasji. Nie chcemy do tego dopuścić , a skoro to państwo w którym żyjemy, nie jest w stanie pomóc Mariuszowi i jego Mamie, to my pomóżmy.
Kiedy całe dotchczasowe życie , staje się przeszłością i trzeba zmierzyć się z rzeczywistością wobec której stajemy się bezradni. Kiedy stajemy przed murem i nie wiemy co dalej zrobić i jak sobie z tym poradzić?
Kiedy instytucje państwowe, które są od tego by pomagać, rozkładają ręce , a na pytanie „co mam teraz zrobić”, słyszysz – „co teraz?, Teraz musi Pan rzucić pracę i zająć się Mamą”.
W ciągu jednej chwili naszemu kumplowi i jego Mamie, cały świat runął. Niedokrwienny udar mózgu przyszedł nagle, bez ostrzeżenia. Zofia Kuriata, nie piła alkoholu, prowadziła aktywny tryb życia. Ma dopiero 67 lat i po przepracowaniu całego życia….1200 PLN emerytury.
I wyrok – nie będzie samodzielnie się poruszać. Nie mówi. Paraliż całkowity jednej strony. Jej jedyną szansą na odzyskanie sprawności jest rehabilitacja. Wymaga całkowitej opieki. Przez cały czas. Jedyny człowiek na którego może liczyć, to syn. Jedynak.
Mariusz. Nasz kolega. Nie jest w stanie rzucić pracy, kto z Was mógłby to zrobić?
Pierwsza myśl – przecież państwo, w którym Pani Zosia pracowała, całe życie płaciła podatki i ZUS, zaopiekuje się w takiej sytuacji. Pomoże. Prawda?
Mariusz dowiedział się ile trwa oczekiwanie na miejsce w Zakładzie Opieki Leczniczej, finansowanym przez państwo. Wiecie ile? Od 5 do 100 lat…
Najtańszy zakład opieki na Dolnym Śląsku, w którym Mama Mariusza, miałaby zapewnione warunki, opiekę i rehabilitację, kosztuje 2500 pln, Jej emerytura nie wystarczy nawet na pokrycie połowy kosztów. Co zrobić w takiej chwili? Sprzedać wszystko co się ma? Rzucić pracę? Jak i z czego dalej żyć. Mariusz zawsze pomagał, angażował się w zrzutki, zbiórki, na cele charytatywne. Teraz czas pomóc Jemu.
Chcemy wesprzeć tą zrzutką naszego kolegę, który w pierwszym odruchu chce wyprzedać wszystko co niezbędne, w tym wszystko co ma, do uprawiania swojej pasji. Nie chcemy do tego dopuścić , a skoro to państwo w którym żyjemy, nie jest w stanie pomóc Mariuszowi i jego Mamie, to my pomóżmy.
We prioritize safety. If you have any concerns, please report this fundraiser using
this form.
licytacja miod
wpłata od Ugo Golinelli za znaczki zlotowe 77,50 zł
695zł ze znaczków zlotowych oraz od uczestników za magnesy Jastrzębski wrzesień , Blaszanych poszukiwaczy , smyczki - zebrane podczas poszukiwań 12-13 listopada
Moja mama nie dożyła 62 lat
Oby Twoja żyła jak najdłużej 💪 Pasja nie ma granic 💪🐗 Powodzenia
Zdrowia dla mamy i wytrwałości dla Was obojga!