15 grudnia, wysoko w Tatrach, na stromym, śnieżno-skalnym zboczu Koziego Wierchu, czas nagle zwolnił.

Właśnie tam doszło do dramatycznego wypadku — Jola spadała w trudnych, zimowych warunkach, zatrzymując się na wysokości około 2100  m n.p.m. 

Gdy upadek ustał, zapadła cisza, która niosła ze sobą strach. Z relacji świadków wynikało, że była nieprzytomna. Każda minuta miała znaczenie. Każda decyzja mogła przesądzić o wszystkim.

W tych krytycznych chwilach wydarzyło się coś, co trudno nazwać inaczej niż ludzkim odruchem serca.

Jeden z turystów, komandor podporucznik Sławomir Gronowski, miał zaledwie kilka sekund, by zareagować. Bez kalkulacji, bez wahania, instynktownie podjął próbę zatrzymania spadającej osoby. Wspólnie z Jolą zsunął się jeszcze kilkadziesiąt metrów stromym stokiem, aż w końcu udało im się zatrzymać. Jego szybka reakcja, odwaga i gotowość do działania zapobiegły dalszej tragedii i stały się pierwszym ogniwem łańcucha ratunku.

Wkrótce wokół Joli zgromadzili się ludzie, którzy również nie odwrócili wzroku. Osoby znajdujące się w pobliżu natychmiast włączyły się w pomoc. Zabezpieczyli ją przed dalszym zsunięciem, chronili przed wychłodzeniem, improwizowali platformę w śniegu, okrywali folią NRC i dodatkową odzieżą. Przez wiele godzin, w ekstremalnych warunkach, wspólnie czuwali przy niej, zmieniając się w trzymaniu jej ciała, ogrzewaniu, obecności. Byli tam — uważni, cierpliwi, solidarni.

Gdy na miejsce dotarli ratownicy TOPR, walka o życie weszła w kolejny etap. W akcji uczestniczyło dwudziestu jeden ratowników, a część niezbędnego sprzętu została dostarczona przy użyciu dronów. Na miejscu utworzono punkt cieplny w namiocie i wdrożono zaawansowane procedury medyczne. Po przygotowaniu do transportu Jola, wciąż nieprzytomna, została opuszczona w noszach stromym stokiem Koziego Wierchu, a następnie przetransportowana do szpitala.

To była walka o życie.

To była solidarność.

To była ludzka odwaga w najczystszej postaci.

Dziś Jola nadal przebywa w szpitalu. Jest na długiej i wymagającej drodze powrotu do zdrowia i świadomości. Znajduje się pod stałą opieką zespołu medycznego krakowskiego szpitala — ludzi, których obecność, profesjonalizm i zaangażowanie stanowią bezcenne wsparcie w jej dalszej rekonwalescencji.

Jola to kobieta pełna życia.

Miłośniczka Tatr i tańca.

Osoba o wielkim sercu, zawsze gotowa pomagać innym.

Dziś to ona potrzebuje wsparcia — finansowego, ludzkiego i emocjonalnego — aby ona, jej mąż i syn nie musieli mierzyć się z tym doświadczeniem w samotności.

Z tej potrzeby serca narodziła się idea Charytatywnego Maratonu Zumba – Brazuca dla Joli. Całkowity dochód z wydarzenia zostanie przeznaczony na wsparcie Joli i jej rodziny. Wejściem na maraton będzie cegiełka w wysokości 50 zł, kupowana na miejscu. Dla osób, które nie mogą uczestniczyć osobiście, przygotowany został link do zrzutki online.

Partnerami wydarzenia są MOSiR w Piekarach Śląskich, który nieodpłatnie udostępnia halę sportową, oraz Xtrem Fitness — klub, którego częścią społeczności jest Jola i w którym połączyły się nasze drogi.

Organizatorkami maratonu są Katarzyna Liecau i Aleksandra Zydyk — kobiety połączone miłością do ruchu, tańca i ludzi. To wydarzenie powstało z wdzięczności za ocalone życie i z głębokiego przekonania, że razem możemy więcej.

Maraton nie mógłby się odbyć bez instruktorów i tancerzy, którzy z ogromną otwartością i zaangażowaniem wsparli tę inicjatywę, poświęcając swój czas i energię:

Ola Zydyk

Kasia Liecau

Klaudia Brudz

Weronika Janowicz

Justyna Mulewicz

Patrycja Bugla

Olga Głowacka

Krystian Frajer

Anita Dziubek

Kamil Pawelczyk

Dominika Nos

Monika Rzepa

...

Ten maraton to coś więcej niż taniec.

To wdzięczność.

To nadzieja.

To realna pomoc.

Jeśli możesz — weź udział w wydarzeniu.

Jeśli nie możesz — wesprzyj zrzutkę lub udostępnij ją dalej.

Każde udostępnienie ma znaczenie.

Każdy gest się liczy.

Pomóżmy Joli wrócić.

Do życia.

Do ruchu.

Do tańca.

📅 31 stycznia 2026

⏰ 15:00–18:00

📍 Hala MOSiR, Piekary Śląskie