Długo nie pisałem Wam, co u Błażejka.

Czekałem na moment, w którym w końcu będzie można przekazać coś dobrego. Na telefon od rodziców, po którym wszyscy choć trochę odetchniemy.

Ten telefon nie przyszedł.

Serce Błażejka zatrzymało się. Lekarzom udało się go uratować, ale jego stan jest bardzo ciężki. Teraz leży pod respiratorem na oddziale intensywnej terapii w Belgii, a obok siedzą rodzice, którzy od miesięcy żyją między strachem a nadzieją.

Kilka tygodni temu wydawało się, że najtrudniejsza walka jest już za nimi. Pojawiły się jednak kolejne komplikacje, dodatkowa hospitalizacja i koszty, których nikt wcześniej nie przewidywał.

Patrzę na zdjęcia tego małego chłopca i trudno zrozumieć, jak tak kruche dziecko musi codziennie walczyć o każdy oddech. W wieku, w którym powinien zasypiać przy bajkach, dziś zasypia wśród aparatury i dźwięków monitorów.

Rodzice są wyczerpani. Fizycznie i psychicznie. Mimo wszystko nadal siedzą przy nim każdego dnia i chwytają się każdej szansy, jaka jeszcze została.

Nie ukrywam, długo zastanawiałem się dziś, czy znowu prosić Was o pomoc. Człowiek czasem ma wrażenie, że napisał już wszystko i wypowiedział wszystkie możliwe słowa.

Potem widzi się rodziców siedzących przy łóżku własnego dziecka, wsłuchanych w dźwięk respiratora zamiast jego śmiechu... i nie da się już milczeć.

Dlatego wracam dziś do Was z ogromną prośbą.

Jeśli możecie pomóżcie tej rodzinie przejść przez najgorszy moment ich życia. Udostępnijcie ten post. Zostańcie z nimi choć przez chwilę. Czasem jedno kliknięcie potrafi dotrzeć tam, gdzie kończą się już wszystkie możliwości.

Błażejek nadal walczy. I naprawdę potrzebuje dziś ludzi bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. 💔

Proszę nie pozwólmy, żeby ta historia zgasła w ciszy

Zróbmy ostatni raz dla niego jeszcze trochę hałasu w internecie!