30.04.2026

https://bialystok.tvp.pl/93011641/pozar-zabral-wszystko-trwa-zbiorka-dla-rodziny-z-topolan-wideo

https://www.fakt.pl/wydarzenia/polska/bialystok/topolany-dramat-rodziny-ogien-zabral-im-dom-moglismy-sie-nie-obudzic/m2nwks9?utm_source=www.fakt.pl_viasg_fakt&utm_medium=referal&utm_campaign=leo_automatic&srcc=undefined&utm_v=2

28.04.26:

Oto co oni sami mówią o tym co się wydarzyło:

https://bialystok.se.pl/pozar-zabral-im-doslownie-wszystko-zostalismy-w-samych-pizamach-boso-ale-mamy-siebie-aa-7ton-htpc-NNLQ.html#lyveqr98on4qkxl8jmi7dx8kqmna9n0h

24.04.26

Nazywam się Martyna i jestem siostrą Rafała. Piszę te słowa z ciężkim sercem, bo w jednej chwili życie rodziny mojego brata zamieniło się w koszmar.

W nocy z 20 na 21 kwietnia 2026 roku wybuchł pożar, który doszczętnie strawił dom , w którym mieszkali. To nie były tylko ściany i dach – to było ich bezpieczne miejsce, pełne miłości, śmiechu i codziennych chwil, które budują rodzinę. Rafał i jego żona Natalia mają pięcioro cudownych dzieci. 

Tej nocy wydarzył się cud i dramat jednocześnie. Ich córka obudziła się czując dym. To ona uratowała wszystkich – obudziła rodzinę i dała im szansę na życie. Ogień rozprzestrzeniał się jednak błyskawicznie, odcinając drogę ucieczki. Nie mieli wyboru... boso, w samych piżamach, skakali z okna na pierwszym piętrze, uciekając przed płomieniami.

Stracili wszystko.

Dom spłonął doszczętnie. Nie zostało nic – żadnych ubrań, pieniędzy, pamiątek, rzeczy codziennego życia. Z dnia na dzień zostali bez dachu nad głową.

Choć wydarzył się cud, że wszyscy przeżyli, nie obyło się bez cierpienia. Jedna córeczka ma złamane obie ręce. Rafał wciąż przebywa w szpitalu. Reszta rodziny, choć fizycznie bezpieczna, nosi w sobie ogromny strach i traumę.

To szczęśliwa, kochająca się rodzina, żyli spokojnym, sielskim życiem na wsi. Dziś ich świat legł w gruzach. Teraz najbardziej pragną jednego – jak najszybciej wrócić do codzienności i zapomnieć o tym koszmarze.

Dlatego proszę Was – z całego serca – pomóżmy im stanąć na nogi. Każda złotówka to krok bliżej do nowego domu, do poczucia bezpieczeństwa i normalnego życia.

Nie możemy cofnąć czasu, ale możemy razem sprawić, że ta historia nie zakończy się tragedią, lecz nadzieją.

Dziękuję za każdą pomoc.