Nowy Rok niesie nam zmiany- czasem brutalne, gwałtowne i takie, o których w ogóle wolelibyśmy nie myśleć. Kilka dni temu, 16 stycznia spłonął dom mojego taty. Dla mnie to miejsce to 25 lat wspomnień, dla niego- utracony dorobek życia. Wraz z domkiem, w którym tata zamontował ostatnio kolektor słoneczny i wymienił dach, doszczętnie spłonął też garaż pełen narzędzi: szlifierki, spawarka, piły spalinowe oraz części do maszyn rolniczych. Bez sprzętu, który poszedł z dymem, tata nie będzie mógł na wiosnę zadbać o swoje sady wiśniowe.

W wieku 60 lat mój tata po raz kolejny musi zaczynać wszystko od nowa. Kiedy opowiadał mi o tym co się stało, łzy stanęły mi w oczach i ścisnął mi się żołądek. Naprawdę kiepsko zniosłam tę wiadomość, dlatego w tym większym szoku byłam, kiedy dziarsko skwitował: 'Tyle razy sobie radziłem to i teraz sobie poradzę'. 

Znam jego determinację i bardzo wierzę w jego siłę, ale odbudowanie domu po pożarze to bardzo duże wyzwanie dla jednego człowieka, choćby nie wiem jak był silny. Dom nie był ubezpieczony i trzeba zorganizować pieniądze na odbudowę od zera dlatego każda, nawet najdrobniejsza kwota przekazana na tą zrzutkę ma ogromne znaczenie. Chociaż mój tata jest bardzo dzielny i świetnie sobie radzi w tej trudnej sytuacji, to przecież nie wszystko musi robić sam, bo wokół jest wielu dobrych ludzi, na których można liczyć. Pomóżmy mu!