Jeszcze niedawno nasze życie było zwyczajne i szczęśliwe. Mój mąż Mikołaj, 33-letni żołnierz zawodowy 100 batalionu łączności z Wałcza , silny, odpowiedzialny, zawsze gotowy nieść pomoc innym, z dumą pełnił służbę i cieszył się każdą chwilą spędzoną z naszym 7-miesięcznym Maluszkiem. Był oparciem dla mnie, tatą, który marzył o przyszłości swojego dziecka.W grudniu 2025 roku wszystko runęło w jednej chwili. W wyniku upadku z wysokości Mikołaj doznał ciężkiego urazu rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym. Z dnia na dzień stał się osobą niepełnosprawną. Nie ma władzy nad ciałem od klatki piersiowej w dół, może poruszać rękami, ale nie włada dłońmi. Oddycha przez rurkę tracheostomijną i wymaga okresowego wsparcia respiratora.Człowiek, który zawsze pomagał innym, dziś sam potrzebuje pomocy. Przed nami długa, trudna i bardzo kosztowna droga: regularna, specjalistyczna rehabilitacja, bez której nie ma szans na jakąkolwiek poprawę. Robimy wszystko, co w naszej mocy, ale sami nie damy rady. Dlatego z całego serca prosimy o wsparcie. Każda złotówka to realna pomoc, nadzieja i krok w stronę godnego życia dla Mikołaja – męża, taty i żołnierza, który tak bardzo chce walczyć i wrócić do swojej rodziny.

Dziękujemy za każdą okazaną pomoc, dobre słowo i udostępnienie naszej historii.