Od dnia, w którym Konradowi opadła ręka z kierownicy auta - walczymy o ....

Walczymy o szansę na życie.

Zbiórka na rehabilitację męża

Kilka słów od Konrada:

Cześć! Nazywam się Konrad i mam 35 lat. Jestem mężem wspaniałej kobiety o imieniu Kinga oraz ojcem dwójki cudownych dzieciaków, Sandry i Wiktora. Do końca marca byliśmy normalną, szczęśliwą rodziną, do dnia, gdy zaczęła mi drętwieć ręka… Wizyta u neurologa, rezonans i enigmatyczne: „Jest coś w głowie”, sprawiły, że nasz stabilny świat zamienił się w rollercoaster. Diagnoza kolejnego lekarza: „glejak IV stopnia” nie pozostawiała złudzeń. „10 miesięcy” huczało mi w głowie.

Czy to znaczy, że nie zobaczę jak moja córeczka idzie do Pierwszej Komunii? Nie poprowadzę jej kiedyś do ołtarza? Nie nauczę syna jeździć samochodem? Nie wybiorę się z nim na męską wyprawę pod namiot? Nie zabiorę Kingi na jej wymarzone wakacje? Nie będzie kolejnych rocznic?

Nigdy nie prosiłem o pomoc. Zdecydowanie wolałem dawać niż brać. Dziś, patrząc w oczy trójki najbliższych mi ludzi, wiem, że muszę to zrobić. Proszę, pomóż mi zebrać pieniądze na leczenie. Daj mi nadzieję na to, że nie zostawię ich samych.

Konrad z rodziną