Mufi ma tylko 4,5 roku. Jeszcze niedawno normalnie chodził, biegał i cieszył się życiem. Wszystko posypało się w jeden weekend.

W sobotę wieczorem (25 kwietnia) zauważyłam, że traci kontrolę nad tylnymi łapkami. Po natychmiastowej wizycie w lecznicy całodobowej otrzymał leki przeciwbólowe, uspokajające i zalecenie dalszych badań. W niedzielę jego stan niestety się pogarszał. Lewa tylna łapka całkowicie przestała współpracować.

W poniedziałek zaplanowana wizyta u ortopedy o 13:00, została przełożona na 3h wcześniej, ponieważ stan Mufiego pogarszał się co raz szybciej. Po wykonanym RTG dalej nie było jasnej odpowiedzi. Podejrzewano dyskopatię, więc na następny dzień zaplanowano rezonans i ewentualną operację kręgosłupa. Tego samego dnia jednak jego stan znowu się pogorszył, prawa łapka również została sparaliżowana. Mufi musiał spędzić noc w całodobowej klinice, założono mu cewnik, ponieważ z powodu pęcherza neurogennego nie mógł samodzielnie oddawać moczu.

Rezonans we wtorek (28 kwietnia) rozwiał wątpliwości. Zdiagnozowano zator włóknisto-chrzęstny, który zablokował przepływ krwi, prowadząc do niedokrwienia rdzenia kręgowego na poziomie L1-L3. Jest to choroba leczona zachowawczo, obejmująca leczenie przeciwzapalne, przeciwbólowe i rehabilitacyjne.

Rokowanie było ciężkie, ale dawało szansę na polepszenie stanu, pod warunkiem natychmiastowego włączenia leczenia sterydami i intensywnej rehabilitacji. Prosto z badania rezonansem magnetycznym, Mufi trafił do kliniki, gdzie rozpoczęto terapię dożylną metyloprednizolonem.

I wiecie co? Udało się!

Po kilku dniach odzyskał czucie głębokie w prawej tylnej łapce i nieco słabsze w lewej. Zaczęła wracać kontrola nad pęcherzem, więc mogliśmy zdjąć cewnik. To ogromny postęp. To znak, że jest o co dalej walczyć!

Ale teraz zaczyna się najtrudniejszy etap.

Mufi nadal nie chodzi. Żeby miał realną szansę stanąć na łapy, potrzebuje dalszego leczenia sterydowego i intensywnej rehabilitacji, przede wszystkim bieżni wodnej. Aby rokowania były pomyślne, leczenie musi zacząć jak najszybciej. Każdy dzień zwłoki zmniejsza jego szanse.

Ja już wydałam wszystko, co miałam, na diagnostykę, hospitalizację i leczenie. A Mufi dalej potrzebuje pomocy na już.

Dlatego proszę Was o wsparcie.

Każda złotówka ma znaczenie. Jeśli nie możesz wpłacić, proszę o udostępnienie. Serio, to robi ogromną różnicę.

Ja się nie poddaję. Mufi się nie poddaje. Dalej walczy. Dajmy mu szansę wrócić na cztery łapy! ❤️

Dziękuję z całego serca za każdą pomoc w imieniu moim i Mufisia 🙏🥹