Piszę to z trzęsącymi się rękami, bo do dziś trudno uwierzyć, że tak można potraktować żywe stworzenie.

Znaleźliśmy tę sunię w opuszczonym domu — wycieńczoną, w bólu, z zębami ściętymi, aż do dziąseł... Ledwo oddychała.

Ropa wypływała z jej ciała, anemia była tak silna, że każdy ruch kosztował ją siły, których już prawie nie miała.

Kobieta, która szukała pomocy u pracownika gminy dostała odpowiedz:

„Proszę nie karmić, przegonić.”

Kolejny telefon był od Nas.

Gmina zaszczepiła i pokryła transport.

Obiecała pokryć koszty sterylizacji.

A wiecie, co usłyszeliśmy dziś ?

To Wasza sprawa i Wasz pies.

Że umowa była związana tylko z kosztami sterylizacji, a dziś nawet tego nie pokryją zgodnie z umową.

Pytanie...lekarz nie powinien jej ratować, bo umowa była inna, a czy ja mam rentgena i wiedziałam co jest jest ???

Decyzja podjęta przez osoby prywatne zdecydowaliśmy się walczyć i ratować ją z ropomacicza — sytuacji śmiertelnie niebezpiecznej.

Zostaliśmy z tym wszystkim sami.

Sami, ale z psem, który bardzo chciał żyć.

Mieliśmy do wyboru: uśpić albo walczyć.

Wybraliśmy życie, choć nie mieliśmy na to pieniędzy.

Operacja się udała. Sunia żyje. Oddycha. Patrzy na nas jakby wiedziała, że daliśmy jej ostatnią szansę... i chce z niej skorzystać.

Błagamy Państwa o pomoc, o wsparcie, o choć najmniejszą wpłatę.

Koszty leczenia przekraczają nasze możliwości — a bez pomocy nie spłacimy weterynarza i nie będziemy w stanie ratować kolejnych psów, które tak samo jak ona mogą mieć tylko jedną szansę.

Prosimy, pomóżcie nam.

Żeby następnym razem nie trzeba było wybierać między życiem a śmiercią.

Każda złotówka ratuje.

Każde udostępnienie to szansa na to, że dotrzemy do kogoś, kto pomoże.

Błagamy — nie zostawiajcie nas z tym samych.

Ona już przeżyła piekło. Teraz walczymy o to, by mogła żyć dalej.

Mamy czas do piątku z zapłaceniem faktury.