Kochani,

piszę do Was z ogromnym ciężarem w sercu. Moja Mama – ciepła, dobra i pełna miłości osoba – przeszła niedawno bardzo rozległy udar. Udar, który odebrał jej wszystko, co dla człowieka naturalne.

Dziś Mama ma całkowicie sparaliżowaną lewą stronę ciała.

Nie mówi.

Nie otwiera oczu.

Jest karmiona przez sondę.

Mimo tak trudnego stanu lekarze dają nam iskrę nadziei. Powiedzieli jasno: jeśli rozpoczniemy intensywną, dobrą rehabilitację, jest szansa, że Mama będzie mogła na nowo uczyć się funkcjonować.

Ta szansa to dla nas wszystko.

Obecnie Mama przebywa w ośrodku. Jako rodzina staramy się robić, co tylko możemy, ale dalsza opieka i rehabilitacja wymagają wielomiesięcznego, a być może wieloletniego wsparcia. Niestety, tego typu leczenie w dużej mierze nie jest refundowane — a jeśli już, terminy są tak odległe, że Mama nie może czekać.

Dlatego z całego serca proszę o pomoc.

Każda złotówka to krok bliżej do tego, by Mama miała szansę wrócić do życia, do kontaktu z nami, do siebie.

Jeśli możesz – proszę, pomóż.

Jeśli nie możesz – proszę, udostępnij.

Każde wsparcie ma ogromne znaczenie.

Dziękujemy za Waszą dobroć, serce i nadzieję, którą nam dajecie.