Jeszcze do niedawna prowadziliśmy spokojne życie a Kuba cieszył się spotkaniami z przyjaciółmi i zwykłą codziennością.

Dziś naszym drugim domem jest szpital.

31 marca trafiliśmy tam z powodu guza na szyi. Potem wszystko potoczyło się bardzo szybko - tomografia, biopsja, badanie PET... i 10 kwietnia diagnoza, która zmieniła wszystko: chłoniak Hodgkina II stadium, z zajętą szyją i śródpiersiem.

11 kwietnia rozpoczęliśmy chemioterapię. Przed nami 4 cykle leczenia i długa droga, którą musimy przejść.

Z dnia na dzień Kuba został odcięty od swojego świata - od kolegów, zabawy, beztroski. A ja, jako mama, próbuję być dla niego oparciem, choć serce pęka, kiedy patrzę na to, przez co musi przechodzić.

Nasza codzienność to teraz dom i szpital. Żyjemy w ciągłej ostrożności - dbając o każdy szczegół, o higienę i dezynfekcję, bo przy obniżonej odporności nawet najmniejsze zagrożenie ma znaczenie.

Nigdy nie sądziłam, że będę prosić o pomoc. Ale robię to, żeby choć odrobinę być spokojniejsza.

Ta zbiórka jest po to, żebyśmy nie musieli martwić się codziennością - żeby wystarczyło nam na leki, dojazdy, środki higieny, jedzenie i wszystkie podstawowe potrzeby. Żebym mogła skupić się na jednym: na zdrowiu mojego dziecka

Wiem, że wokół nas jest wiele dobrych ludzi. Wierzę w to z całego serca.

Jeśli możesz - pomóż nam przejść przez ten czas spokojniej.

Każde wsparcie i każda wiadomość do Nas daje nam ogromną ulgę i nadzieję.

Dziękuję z całego serca,

Mama Kuby