Witajcie!

Jak dobrze wiecie, od kilku lat walczę z ZUS-em o rentę. W grudniu zapadł kolejny, już drugi wyrok, że niby jestem zdolny do pracy. Podobnie zakończyła się poprzednia sprawa, ale tym razem postanowiłem złożyć apelację, która trafiła już do Sądu Apelacyjnego w Gdańsku.

Może i by tej apelacji nie było, ale zdecydowałem się na nią z dwóch powodów:

1️⃣ ZUS postanowił sobie ze mnie zakpić – Sąd I instancji zwolnił mnie z kosztów sądowych ze względu na moją trudną sytuację finansową, ale ZUS nie mógł tego przełknąć i złożył zażalenie do sądu wyższej instancji, bo bardzo chcą ode mnie te 300 zł. Skoro oni traktują mnie w ten sposób, to ja im dostarczę więcej pracy.

2️⃣ Nie chcę zamkniętej drogi do renty na lata – jeśli nie złożę apelacji, ZUS będzie mógł przez kilka lat powoływać się na te niekorzystne dla mnie wyroki, co praktycznie zablokuje mi możliwość starania się o rentę w przyszłości.

Czasami mam po prostu dość tego wszystkiego, co dzieje się w tych sprawach. To wykańczające psychicznie i fizycznie. Ale nie mogę się poddać, bo może Sąd Apelacyjny spojrzy na sprawę inaczej i zobaczy, że ta renta naprawdę jest mi potrzebna.

Obecnie potrzebuję środków na wizyty u specjalistów, m.in. psychologa, ortopedy, neurologa i psychiatry. Chciałbym je odbyć prywatnie, ponieważ w ramach NFZ nie otrzymam takiej pomocy, jakiej potrzebuję. Najbliższe terminy mam w Elblągu i Olsztynie, ale niestety nie stać mnie ani na same wizyty, ani na dojazd.

Z moich obliczeń wynika, że 2000 zł powinno wystarczyć na pokrycie tych kosztów. Wspieram się już kolejną zbiórką, ponieważ na wykonanie tych wizyt i uzyskanie potrzebnych zaświadczeń nie mam zbyt dużo czasu. Jeśli ktoś chciałby mnie wesprzeć w tej nierównej walce z nieludzką instytucją i dorzucić choć drobny grosz, byłbym ogromnie wdzięczny. To nie tylko wsparcie finansowe, ale także dowód na to, że są ludzie o wielkich sercach, którzy nie godzą się na taką niesprawiedliwość.

Dziękuję każdemu, kto choćby udostępni ten post!