Jeszcze kilka miesięcy temu byłem aktywnym mężczyzną. Miałem swoje plany, obowiązki, marzenia. Zwyczajne życie może nie idealne, ale moje. Aż do momentu, kiedy zaczęły dziać się rzeczy, których nie rozumiałem.

Z początku to były drobiazgi: dziwne drgania mięśni, osłabienie rąk, trudność w złapaniu długopisu, niepewny krok.Każdy dzień przynosił nowe niepokojące sygnały. Z czasem pojawiły się fascykulacje mięśni, ich zanik, pogarszająca się sprawność i coraz większy wysiłek przy najprostszych czynnościach. W czerwcu 2024 roku usłyszałem diagnozę, której nikt nie chce usłyszeć. SLA – stwardnienie zanikowe boczne. Nieuleczalna choroba. Wyrok, który w jednej chwili rozbija całe dotychczasowe życie na kawałki. Od tamtej chwili wszystko się zmieniło. Zaczynam mierzyć się z rzeczywistością, w której moje ciało odmawia posłuszeństwa. Każdy dzień przynosi nowy lęk. Ale są rzeczy, które mogą spowolnić postęp choroby, rehabilitacja, odpowiednia dieta, suplementacja, witaminy, konsultacje specjalistyczne, stałe monitorowanie stanu zdrowia.Wszystko to kosztuje. A ja już wiem, że sam nie dam rady.

Proszę Was o pomoc. O wsparcie, które pozwoli mi zawalczyć o czas. O szansę, by jeszcze przez jakiś czas być sobą, samodzielnym, świadomym, obecnym. Dziękuję za każdą wpłaconą złotówkę.

Łukasz