Description
Mam na imię Agnieszka, mam 41 lat i z zawodu jestem nauczycielką języka angielskiego
Żyję z paraliżem prawej strony ciała. Nie ruszam prawą ręką ani nogą, poruszam się na wózku inwalidzkim.
Myślałam, że najtrudniejsze doświadczenia mam już za sobą.
Niedawno usłyszałam kolejną diagnozę: agresywny, potrójnie ujemny rak piersi.
Boję się. Ale chcę walczyć i zrobić wszystko, żeby wyzdrowieć.
Moje problemy ze zdrowiem zaczęły się od naczyniaka jamistego mózgu. W 2023 roku przeszłam zabieg Gamma Knife w Warszawie, ale lekarze powiedzieli mi, że bezwład już się nie cofnie.
Musiałam nauczyć się żyć inaczej.
Praca dawała mi poczucie, że mimo niepełnosprawności nadal mogę robić coś ważnego i potrzebnego.
Teraz przede mną kolejne leczenie. Nie wiem jeszcze, jak długo potrwa i jak wpłynie na moje życie.
Dla mnie nawet wyjście z domu jest wyzwaniem
Mieszkam z moją ukochaną Mamą na trzecim piętrze bloku bez windy.
Nie mogę samodzielnie zejść po schodach ani pojechać na badania. Każdy wyjazd wymaga pomocy innych osób, czasami również specjalistycznego transportu.
Mama pomaga mi codziennie, na ile pozwalają jej siły.
Do tej pory jakoś sobie radziłyśmy. Żyłyśmy skromnie, ale razem, z naszymi dwoma kotkami, moją pracą i codziennymi obowiązkami. Nie mamy żadnej rodziny. Jesteśmy same.
Teraz czeka nas czas, w którym bez pomocy innych może być nam naprawdę trudno.
Choroba może mnie zatrzymać
Szkoła językowa, w której pracowałam wspiera mnie za co jestem bardzo wdzięczna.
Nie wiem jednak, kiedy i w jakim zakresie będę mogła prowadzić zajęcia.
A koszty codziennego życia, transportu i utrzymania mieszkania pozostają.
Na co potrzebuję pieniędzy?
Przede wszystkim na to, żeby móc bezpiecznie przejść przez leczenie i poradzić sobie z codziennym życiem w czasie choroby.
Zebrane środki chciałabym przeznaczyć na:
- Transport na badania i leczenie — ze względu na paraliż i mieszkanie na trzecim piętrze bez windy potrzebuję pomocy przy każdym wyjeździe.
- Leki, rehabilitację i inne wydatki związane z leczeniem, których nie pokryje dostępna mi opieka zdrowotna.
- Codzienne utrzymanie moje i Mamy, przez chorobę nie pracuję.
- Spłatę zobowiązań finansowych, które już dziś są dla nas ogromnym obciążeniem.
Chcę być z Wami szczera. Mamy również długi.
Kilka lat temu zaciągnęłam kredyt, aby pomóc siostrze. Siostra przestała go spłacać i zostawiła mnie z kwotą 80000 zł w 2024 r. Podgoniłam ten kredyt, ciężko pracując pomimo mojej niepełnosprawności. Pozostało 32 790 zł, a miesięczna rata wynosi ponad 1000 zł.
Mamy też około 40 000 zł zadłużenia związanego z mieszkaniem (17000 zadłużenia, reszta to odsetki). Spłacałam kredyt, mieszkanie. Myślałam, że jak spłacę kredyt wtedy będę mogła więcej płacić za mieszkanie. Regularnie wpłacam 1038 zł za mieszkanie (a nie są to luksusy) oraz wpłacam na zadłużenie.
Przez lata starałyśmy się regulować nasze zobowiązania. Teraz boję się, że w czasie leczenia nie będziemy w stanie sobie z nimi poradzić.
Nie ukrywam tych problemów, ponieważ chcę, żeby każdy, kto zdecyduje się pomóc, wiedział, z jakimi trudnościami się mierzymy i na co będą przeznaczone pieniądze.
Chciałabym po prostu dalej żyć.
Chciałabym móc spokojnie pojechać na leczenie, bez martwienia się O MOJĄ MAMĘ, KTÓRA TEŻ PODUPADŁA NA ZDROWIU.
Chciałabym, żeby Mama nie musiała wybierać między opłaceniem rachunków a zapewnieniem mi potrzebnej pomocy.
I bardzo chciałabym jeszcze wrócić do moich uczniów. Do lekcji angielskiego, rozmów, uśmiechów i radości z ich postępów. Mam nadzieję, że kiedyś będę miała możliwość.
Zawsze starałam się radzić sobie sama. Dlatego tak trudno jest mi dziś prosić o pomoc.
Jeśli możesz, wesprzyj moją zbiórkę. Każda wpłata, nawet najmniejsza, pomoże mi przejść przez ten trudny czas.
Jeśli nie możesz wpłacić pieniędzy, będę wdzięczna za udostępnienie mojej historii.
Dziękuję z całego serca.
Agnieszka ❤️
Tyle przeciwności losu, a nadal czuć serdeczność, dobroć i życzliwość oraz widać uśmiech na twarzy. Życzę dużo sił, wytrwałości i przede wszystkim zdrowia 🫶🫶🫶
Trzymam kciuki za lepsze jutro! ❤️
Pozdrawiam, Wiktoria ☀️🍀🥰
Dziekuje za cieple slowa.
You're a fighter Agnieszka
Never give up!
:-)