Zima jest czasem, który dla wielu z nas oznacza ciepły koc, herbatę, światło w oknie

i powrót do domu.

Są jednak ludzie, którzy nie mają gdzie wracać.

Którzy zasypiają w chłodzie.

Którzy już nie wierzą, że ktoś o nich pamięta.

Właśnie dla takich osób w 2018 roku otworzyliśmy Dom Ubogich przy Parafii św. Andrzeja Boboli w Rudzie Śląskiej - Wirku. Przyjmujemy tych, którzy żyją na marginesie: kobiety i mężczyzn, młodszych i starszych, zdrowych i chorych. Osoby zranione przez życie, samotność, odrzucenie, niespełnione obietnice, czasem własne błędy. Dom Ubogich jest otwarty od wtorku do piątku. W takie dni gościmy od 15-20 osób. Tu mogą się spotkać, zrobić pranie, zjeść wspólny posiłek, zagrać w karty czy planszówka. W niedzielę, kiedy spotykamy się na wspólnej Eucharystii, obiedzie i filmowym popołudniu przychodzi około 50 osób. Każde spojrzenie inne, każda historia realna.

Mówimy:

„Dobrze, że jesteś.”

Co na nich czeka w Domu Ubogich?

Ciepła herbata i posiłek.

Możliwość kąpieli i wyprania ubrań.

Czyste opatrunki, rozmowa, czas, pomoc w urzędach, wsparcie terapeuty, miejsce przy stole.

Ale prawdziwym darem jest dom.

Nie budynek. Nie projekt.

Dom, który daje człowiekowi to, czego najbardziej brakuje:

poczucie, że jest ważny.

To wspólnota, której wielu naszych gości nigdy nie miało.

Albo stracili ją dawno temu.

To miejsce zmienia ludzi.

Nie tylko tych, którzy tu przychodzą.

Zmienia także nas.

Przypomina, że życie to dar.

Że dach nad głową to błogosławieństwo.

Że bliskość drugiego człowieka jest bezcenna.

Osoby ubogie i bezdomne, które korzystają z naszego wsparcia nie tylko czerpią, ale dają wiele od siebie. Chcą pomagać innym, chcą dbać o to miejsce, chcą być potrzebni i dzielić się tym co sami potrafią zrobić. Podczas warsztatów tworzą piękne rękodzieło, które możemy wystawić na kiermasz charytatywny. Wspólnie porządkują przestrzeń wokół domu, koszą trawę, rąbią drewno na opał, grabią liście. Oferują swój czas i rozmowę innym.

Ale aby Dom Ubogich mógł dalej istnieć, potrzebujemy pomocy.

Koszt utrzymania Domu to około 11 500 zł miesięcznie.

To opał.

To żywność.

To mydło, środki czystości, opatrunki.

To praca terapeuty, który towarzyszy tym, którzy próbują zaczynać od nowa.

Bez wsparcia nie damy rady.

Zima nie poczeka.

Prosimy, jeśli możesz:

Wesprzyj nas.

Tyle, ile czujesz. Tyle, ile możesz.

Każda złotówka to:

• ciepło dla zmarzniętych dłoni

• czyste ubranie dla kogoś, kto wstydzi się spojrzeć w lustro

• posiłek dla pustego żołądka

• nadzieja, która odmienia serce

Dziękujemy.

Za pamięć. Za wrażliwość. Za obecność.

Dziękujemy w imieniu tych, których imiona niewielu zna,

ale którzy naprawdę istnieją.

Pomóż nam sprawić, by tej zimy nie byli sami.