Panią Wiesię poznałam ponad sześć lat temu, gdy potrzebowała pomocy przy wyłapaniu i wykastrowaniu kotek, którymi się opiekowała na podwórku, przy kamienicy na warszawskiej Woli, gdzie mieszka.

Pojechałam tam jako wolontariuszka fundacji Jokot i choć nie od razu, to kotki udało się wyłapać i wykastrować, a pani Wiesia okazała się ciepłą osobą, bardzo oddaną swoim podopiecznym. Na przestrzeni kolejnych miesięcy i lat dalej miałam kontakt z panią Wiesią i poznawałyśmy się lepiej. Czy to przy pomocy z kolejnymi kotami, które się przybłąkały, gdy dotychczasowi podopieczni wymagali leczenia, czy prywatnie i bardzo polubiłyśmy.

Oczkiem w głowie pani Wiesi poza podwórkowymi kotkami jest jej ośmioletnia kotka Izma, która jako kociątko trafiła do swojej opiekunki ze wsi.

Niestety, pod koniec października Izma zachorowała, okazało się, że ma cukrzycę. Wdrożone leczenie zaczęło przynosić skutki, wyniki krwi wracały do normy, a samopoczucie kotki się poprawiło.

Niestety, w pierwszych dniach stycznia, być może w wyniku zaparcia, które zostało ujawnione, kotka straciła apetyt i nie jadła aż dwa dni. W przypadku kotów, nawet tak krótka głodówka może być groźna i tak niestety się stało w tym przypadku. Kotce odbiło się to na wątrobie w postaci wysokiego poziomu bilirubiny, co objawia się żółtaczką.

Kotka zaordynowano kolejne leczenie: kroplówki, dokarmianie, leki przeciw nudnościom i poprawiające apetyt. Trzy doby spędziła na pobycie szpitalnym w lecznicy. Obecnie kotka jest w domu, trzeba ją dokarmiać i podawać kroplówki.

Choć rokowania są bardzo ostrożne, pani Wiesia jest zdeterminowana, żeby spróbować wszystkiego, by pomóc podopiecznej. Choć ma wielkie serce , mówimy jednak o ponad osiemdziesięcioletniej emerytce, o emeryturze na tyle skromnej, że miasto dopłaca jej do czynszu i świadczeń. Nie dość, że już zeszłoroczna diagnostyka i leczenie, była dla pani Wiesi duży obciążeniem, teraz mierzy się z wydatkami nieporównywalnie większymi i przekraczającymi jej możliwości. Pani Wiesi pomaga córka, ale jak każdego, i jej możliwości są ograniczone. 3000zł to kwota niższa niż już poniesiona do tej pory, nie wiemy jak długie będzie leczenie i jakie koszty wygeneruje, dlatego kwota zrzutki została ustalona z panią Wiesią w oparciu o szacunki. W razie potrzeby będzie modyfikowana.

Proszę o pomoc dla pani Wiesi i jej kotki. Niech mają dalej szansę na wspólne zabawy piłeczkami, i pluszowymi myszkami, które Izma przynosi, by ponownie rzucone móc na nowo aportować. O ich więzi świadczy zaufanie, którym kotka obdarza swoją opiekunkę, choć wobec innych jest wycofana i płoszy ją każdy głośniejszy dźwięk. W nocy zasypia na poduszce, koło głowy swojej pani. O zaangażowaniu pani Wiesi zaś, że choć sama schorowana, z dużymi trudnościami w chodzeniu, jeśli nikt z rodziny, ani ja nie możemy akurat pomóc, sama wiezie kotkę do przychodni na wózeczku zakupowym. Chciałabym, aby pani Wiesia dalej mogła wymyślać coraz to nowsze, pieszczotliwe odmiany imienia swojej przyjaciółki.

Poniżej przedstawiam wypisy z przychodni (są na nich też koszty wizyt) oraz wyniki badań. Z góry, w imieniu swoim i pani Wiesi dziękujemy za wsparcie.

Poniżej wyniki badań z 2.01.2026