16 czerwca zdarzył się nieszczęśliwy wypadek,podczas ktorego Franek doznał złamania dystalnego kości udowej prawej.

Na SOR w szpitalu klinicznym w Opolu dwa razy nastawiano kość,bez podania znieczulenia,dwa razy nieudolnie co jest pokazane na zdjęciach. Synek przeżył traumę,nie został zabezpieczony przeciwbólowo,założono kiepskiej jakości szynę gipsową i po dziesięciu godzinach odwieziono nas do domu. Plan leczenia był taki,że po tygodniu miała przyjechać po nas karetka i zawieźć do przychodni,wówczas miała być podjęta decyzja czy syn będzie operowany.

Na szczęście znaleźliśmy pomoc u prof.M.Józwiaka w szpitalu w Poznaniu gdzie przeprowadzono zabieg zamknięcia repozycji odłamów złamania ze stabilizacją odkolanowym prętem Rusha.

Mamy za sobą bardzo trudny czas i jeszcze długa droga przed Franiem aby powrócił do zdrowia.Od pierwszych dni po złamaniu jest rehabilitowany,ma bardzo wzmożoną spastykę rąk oraz lewej nogi. Kończyny w spastyce wywołanej bólem i traumą,są nienaturalnie wygięte. Cały czas pracujemy nad zmniejszeniem napięcia mięśniowego.Do tej pory trzy razy korzystaliśmy z prywatmego transportu medycznego i kolejne wizyty w Poznaniu przed nami. Franek bardzo schudł,jest słaby,mało je i jedynie bezpieczny kilkugodzinny transport może zapewnic karetka.

Franek jest niepełnosprawny od urodzenia ale żyje aktywnie,jest uspołecznionym nastolatkiem,lubi góry,biegi i triathlony.Obecnie żyje w bólu i unieruchomieniu,jest to dla niego bardzo trudny czas. Jest smutny,nie ma apetytu,powoli gaśnie.

Zwracam się z gorącą prośbą o pomoc w pozyskaniu środków na rehabilitację,zakup sprzętu ortopedycznego oraz specjalistyczny transport.

Pomóż Franiowi aby uśmiech znowu zagościł na jego twarzy.

Dziękujemy za każdą wpłatę,słowa wsparcia i udostępnienia.

Zatroskana mama Dorota