Kiedyś opowiedzieliśmy Wam piękną historię o bezdomnym psiaku Guli, który ostatecznie wygrał los na loterii życia. Dzisiaj przychodzimy z inną opowieścią. I choć ten psiak nosi takie samo imię jak bohater tamtej historii, jego losy potoczyły się zupełnie inaczej. Tamten Guli odnalazł swoje szczęście, ten natomiast został przez świat zupełnie zapomniany i skazany na powolne odchodzenie w samotności. Los rzucił go w miejsce,  gdzie praktycznie nie miał szans na pomoc. A jednak w   ruinach starej gruzińskiej fabryki w Marneuli odnaleźli go wolontariusze. Guli przypominał żywy szkielet a w  jego, skrajnie wycieńczonym wielomiesięcznym głodem ciele, ledwo tliło się jeszcze życie. 

Los tego skrzywdzonego psiaka jest nam niezwykle bliski. To ten sam Guli, którego kilka lat temu – podczas pierwszej wolontariackiej akcji w Marneuli – nasi polscy lekarze zaszczepili, odrobaczyli i wysterylizowali. Przez cały ten czas koczował w pobliżu piekarni, walcząc o przetrwanie na ulicy. Lekarze nie mają wątpliwości: przeżył to piekło tylko dzięki odporności, którą wtedy podarowano mu wraz ze szczepieniem i odrobaczeniem. Bez tego pewnie by dzisiaj już nie żył.... 

Jego stan jest dramatyczny.  Potworna babeszjoza i erlichioza doprowadziły do skrajnej anemii. Jego krew jest rzadka jak woda  i prawie  całkowicie straciła zdolność krzepnięcia. Dlatego też  krwawił zewsząd i wymiotował  krwią. Konieczna  była  natychmiastowa transfuzja, aby ustabilizować  jego stan. Dziś ten biedak waży  zaledwie 9 kilogramów,  a powinien  ważyć drugie tyle. Jego sierść   musiała zostać  ogolona, aby usunąć filc  i powbijane głęboko w skórę ostre kłosy traw, które wywołały bolesne ropnie. Teraz trwa  też walka o jego zniszczone narządy,  głównie wątrobę. 

Przed nami  i Gulim długa i kosztowna droga  po zdrowie. Prosimy pomóżcie nam w tej drodze! 

Razem możemy napisać  szczęśliwe zakończenie tej historii także  i dla tego psiaka!