Takiego początku wakacji nikt się nie spodziewał. W nocy 1 lipca mój 18letni siostrzeniec, Michał Gembara został potrącony przez busa... Jego stan został określony jako krytyczny.. Ostra niewydolność płuc, ostra niewydolność nerek, odma płucna, poważny uraz głowy, liczne obrażenia...Jego szansę na przeżycie lekarze określili na 8%.  To był tylko początek koszmaru. Już w pierwszym tygodniu po wypadku zapadła decyzja o amputacji nogi. Było to niezbędne by ratować jego życie. Najgorsze wieści miały jednak dopiero nadejść... "Michał ma tak duży uraz mózgu,że może nie obudzić,a gdy się obudzi może być nieświadomy"- taką wiadomość otrzymała jego mama w drugim tygodniu po wypadku. Następnie był 3 krotny nawrót sepsy, zapalenie płuc.... 27 dnia po wypadku ku zdziwieniu lekarzy i niesamowitej radości całej rodziny Michał otworzył oczy. Kolejny raz pokazał swój charakter i z dnia na dzień czynił zdumiewające postępy. Dziś Michał wraca do zdrowia! Nerki podejmują prace, oddycha samodzielnie, jest świadomy i pełen chęci życia. Godnego życia. Michał już jako młody chłopak miał ogromną potrzebę pomagania innym. Jest zaangażowany w zbiórki PCK, jest ratownikiem podczas imprez masowych, jest również ratownikiem WOPRu,na jesień miał rozpocząć kurs strażacki. To tylko jedne z nielicznych jego zalet. Jest to po prostu dobry chłopak, jakiego w tych czasach ciężko spotkać. Dziś to my, jego rodzina, jak i sam Michał prosimy o pomoc. Marzymy by Michał stanął na nogi i miał życie na jakie zasługuje. Lista potrzeb jest długa i mamy świadomość,że z dnia na dzień będzie się powiększac. Rehabilitacja, proteza, wizyty u lekarzy,dostosowanie mieszkania do jego potrzeb to tylko jedne z nich. Kazda pomoc się liczy dlatego o nią prosimy. Głęboko wierzymy w to, że dobro wraca. Prosimy o udostępnianie. Marta Bruchajzer