W nocy 15 lutego 2026 r., około godziny 23:00, wybuchł pożar, który w kilka chwil odebrał moim teściom cały dorobek życia.

Ogień nie pozostawił nic.

Spłonął dom, ubrania, dokumenty, meble, sprzęty codziennego użytku. Zniknęły rodzinne pamiątki, zdjęcia, wspomnienia gromadzone przez dziesiątki lat. Spłonęły nawet ich obrączki – symbol wspólnie przeżytego życia.

Nie zostało nic. Dosłownie nic.

Tej nocy z żywiołem walczyli strażacy. W naszej rodzinie służba drugiemu człowiekowi nigdy nie była obca – dwoje z synów moich teściów przez lata było strażakami, niosąc pomoc innym w chwilach zagrożenia. Tym razem ogień zabrał dom ich własnym rodzicom.

Dziś teściowie są pod opieką swoich dzieci i nie są sami w tej tragedii. Jednak strata jest ogromna – nie tylko materialna, ale przede wszystkim emocjonalna. W jednej chwili stracili swoje miejsce na ziemi, poczucie bezpieczeństwa i wszystko, co było ich codziennością.

Nie ma możliwości odbudowy tego, co zostało zniszczone. Najważniejsze teraz jest zapewnienie im podstawowych środków do życia – ubrań, leków, najpotrzebniejszych rzeczy – oraz stworzenie spokojnej, bezpiecznej przestrzeni, w której będą mogli na nowo poczuć stabilność i godnie przeżyć kolejne lata.

Zwracam się z ogromną prośbą o pomoc. Każda wpłata i każde udostępnienie mają ogromne znaczenie. Dziękuję za okazane serce. ❤️

https://www.suwalki.info/wiadomosci/wiadomosci-z-regionu/nocny-pozar-domu-w-suchorzcu