Klaudia od urodzenia jest osobą niewiadomą. Całe swoje młodzieńcze lata spędziła w Radomiu, gdzie uczęszczała do SOSW dla dzieci niewidomych. Po skończonej nauce wróciła do domu. Od sześciu lat razem z mamą żyją w niemal całkowitej izolacji społecznej. Jest to miejscowość Srebrowo, Gmina Wizna, województwo podlaskie.

Brak kontaktu z ludźmi, ograniczone możliwości wyjścia z domu, poczucie wstydu i codzienne trudności sprawiły, że ich świat bardzo się zawęził. Klaudia stała się nerwowa i pobudzona a mama wykończona i zmęczona.

Turnus rehabilitacyjny to dla Klaudii nie tylko ćwiczenia i terapia. To przede wszystkim specjalistyczna rehabilitacja dostosowana do osób niewidomych,

wsparcie psychologiczne,

możliwość nawiązania relacji z innymi osobami w podobnej sytuacji. W najbliższej okolicy nie ma możliwości aby Klaudia skorzystała z takiej formy wsparcia. 

Obecność mamy podczas turnusu jest niezbędna – to ona na co dzień opiekuje się Klaudią i wspiera ją w każdej czynności. Turnus pozwoli również mamie otrzymać wsparcie, którego sama bardzo potrzebuje po latach samotnego mierzenia się z trudnościami.

Niestety koszt wyjazdu przekracza ich możliwości finansowe ponieważ specjalistycznych ośrodków dla osób niewidomych w Polsce jest niewiele, a koszta wynoszą nawet 20 tys. Dlatego zwracamy się z prośbą o pomoc. Każda wpłata – nawet najmniejsza – przybliża Klaudię do świata, z którego przez lata była wykluczona.

W swoim życiu Klaudia niczego dobrego nie doświadczyła, gdyż nie mogła niczego zobaczyć.

Czy już nic jej od życia się należy?

Czy już nic się nie należy dla jej mamy?

Nie prosili wcześniej o pomoc, nie mieli żadnych zbiórek. Radzili sobie. Zamknięci w czterech ścianach.

Serce mi pękało, gdy rozmawiałem z nimi, a co dopiero przeżywać to codziennie.

Proszę bądźcie z Klaudią myślami, a ja spróbuję zrobić, co w mojej mocy, by zająć jej czas, by chociaż przez chwilę niemożliwe, stało się możliwe.