1 lutego 2026 roku w Belgii wydarzyło się coś, czego nikt nie był w stanie przewidzieć.

30-letni Polak Karol został niespodziewanie uderzony 

Wystarczyła sekunda. Niespodziewany cios. Nie miał nawet szansy się obronić.

Upadł całym ciałem na beton, uderzając głową.

Znalazł się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie.

Diagnoza była dramatyczna rozległy udar mózgu.

Karetka, sygnały, oddział intensywnej terapii...

Lekarze uratowali mu życie, ale jego świat zatrzymał się gdzieś pomiędzy snem a ciszą.

Jego stan jest stabilny, lecz po wybudzeniu ze śpiączki nadal nie odzyskał świadomości.

Teraz czeka go długa, trudna i bardzo kosztowna walka o powrót do zdrowia.

Organizowany jest transport międzynarodową karetką do Polski, gdzie będzie kontynuowane leczenie i rehabilitacja.

Zbudował swój dom, swój mały pałac, miejsce dla rodziny i przyszłości.

Nie było mu jednak dane w nim zamieszkać.

Na długi czas jego domem stały się szpitalne sale i odgłos aparatury.

W domu czekają na niego dwie małe córeczki.

Codziennie pytają:

„Kiedy tatuś wróci?”

Nie potrafimy im odpowiedzieć...

Ale możemy zrobić wszystko, żeby ten dzień naprawdę nadszedł.

Młody człowiek z marzeniami, planami i rodziną, dla której był całym światem, dziś potrzebuje naszej pomocy, by odzyskać sprawność i wrócić do życia.

Nie bądźmy obojętni.

To nasz kolega.

To czyjś syn.

To czyjś tata.

To czyjś brat. 

To czyjś mąż.