Rekonstrukcja obrazów Marcello Bacciarellego spalonych podczas wojny w Łazienkach Królewskich w Warszawie ID: eh8ynd

1 166 zł z 26 000 zł

4%

1 166 zł

z 26 000 zł

51 dni

do końca

20

wspierających
4%
Wpłać na zrzutkę

Opis zrzutki




PROJEKT [SALOMON]

 

Tło projektu

 

Trudno jest sobie wyobrazić Warszawę bez Łazienek Królewskich – tętniącego życiem miejsca spotkań, wydarzeń kulturalnych, odpoczynku i odwiedzin setek tysięcy warszawiaków i turystów z całego świata. Ich powstanie oraz dzisiejszy kształt zawdzięczamy osobie króla Stanisława Augusta. Łazienki były jego ukochanym dziełem i odzwierciedlają jego indywidualny gust oraz pasję do sztuki i architektury.

Centralnym i najważniejszym elementem całego założenia, na które składa się park, wraz z usytuowanymi w jego obrębie budowlami – jest Pałac na Wyspie, w czasach Stanisława Augusta stanowiący letnią rezydencję. Swoją ostateczną formę zyskał podczas ostatniej przebudowy w latach 1788-1793. W założeniu, miał stać się odpowiednikiem rzymskich willi-muzeów, w których gromadzono najwybitniejsze dzieła sztuki antycznej i nowożytnej. W zgodzie z tą ideą ściany Pałacu zdobiły najcenniejsze obrazy z kolekcji królewskiej, a wśród nich dzieła Rembrandta: Dziewczyna w ramie obrazu, Uczony przy pulpicie czy słynny Jeździec polski.

Salonem pałacu, koncentrującym życie towarzyskie dworu była Sala Salomona (zwana także Salą Kompanii lub Salą Letnią). Jej ideowy program - oparty na cnocie Mądrości wyobrażonej przez postać i dzieje biblijnego króla Salomona - opracował sam król. „Starożytny władca, inicjator upamiętnionych w historii budowli, który zasłynął mądrą działalnością pokojową, a nie czynami wojennymi, stał się dla Stanisława Augusta ideałem godnym naśladowania”.

W Sali Salomona, dzieje biblijnego króla-mędrca i budowniczego o rysach Stanisława Augusta, stały się tematem dekoracji malarskiej złożonej z cyklu sześciu malowideł pędzla Marcello Bacciarellego. Plafon wyobrażał Sen Salomona, fasety Sąd Salomona, Naradę z królem Tyru, Hiramem nad budowa świątyni oraz Odwiedziny królowej Saby.


Na wschodniej i zachodniej ścianie Sali zawisły dwie duże kompozycje: Ofiara Salomona oraz Poświęcenie Świątyni Jerozolimskiej. Właśnie te dwa wielkie obrazy stanowią kluczowy element dla zrozumienia całej warstwy symboliczno-filozoficznej wnętrza Sali. Przedstawienie syntezy dziejów biblijnego Salomona, od chwili jego chwały, siły i mądrości - ukazanej poprzez budowę świątyni, aż do momentu upadku, gdy Salomon za namową żon składa ofiarę obcym bogom – stanowi wyraźną aluzję i refleksję nad publiczną działalnością i własnym życiem Stanisława Augusta. Obrazy Bacciarellego były swego rodzaju testamentem i przesłaniem jakie monarcha chciał pozostawić po sobie w oczach potomnych. Dekoracja Sali powstawała w czasach wielkich wydarzeń i napięć politycznych: obrad Sejmu Wielkiego uwieńczonych uchwaleniem Konstytucji 3 Maja 1791 r., przegranej wojny z Rosją w 1792 r., Targowicy, wkroczenia wojsk pruskich w granice Rzeczypospolitej w styczniu 1793 r. W tym kontekście symboliczna wymowa obrazów Bacciarellego nabiera jeszcze większego znaczenia. Ostatnie prace nad fasetami malarz zakończył w kwietniu 1793 r.

W powszechnej opinii historyków sztuki malarska dekoracja Sali Salomona uznawana jest za największe osiągnięcie Marcello Bacciarellego jako peintre d’histoire dworu Stanisława Augusta.

 

 

Cel projektu

 

Niestety obrazy Bacciarellego nie przetrwały do naszych czasów. W odwecie za powstanie warszawskie, w ramach operacji całkowitego zniszczenia Warszawy, Niemcy postanowili wysadzić również Pałac na Wyspie. W grudniu 1944 r. wnętrza zostały oblane benzyną i podpalone. W wyniku pożaru zawalił się dach. Ogień strawił parkiety, ściany i stropy. Spaliły się Plafony w Pokoju Kąpielowym i Pokoju Bachusa. W pożarze spłonęły wszystkie obrazy Marcello Bacciarellego zdobiące Salę Salomona, w tym Ofiara Salomona i Poświęcenie Świątyni Jerozolimskiej. Po pożarze Niemcy rozpoczęli przygotowania do wysadzenia w powietrze wypalonych murów pałacu. W jego ścianach nawiercono 1114 otworów na dynamit. Zamiar ten z nieznanych powodów nie został zrealizowany i okupantom nie udało się dopełnić dzieła całkowitego zniszczenia.


Sala Salomona jaką znamy dzisiaj, chociaż odrestaurowana, poprzez brak malarskiej dekoracji Bacciarellego, zatraciła swój pierwotny charakter. Tym samym, jej symboliczna wymowa i ideowe treści zawarte w dekoracji, stanowiące przesłanie króla Stanisława Augusta dla potomnych - przestały istnieć.

Projekt [Salomon] stanowi etap działań zmierzających do odtworzenia całości oryginalnego wystroju malarskiego Sali z czasów Stanisława Augusta. Pierwszą próbę rekonstrukcji w formie wyświetlanych za pomocą rzutnika malowideł podjął w 2017 r. zespół konserwatorów Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie.


Celem Projektu [Salomon] jest cyfrowa rekonstrukcja dwóch głównych dzieł Marcella Bacciarellego: Ofiara Salomona i Poświęcenie Świątyni Jerozolimskiej. W oparciu o zachowany materiał ikonograficzny, literaturę przedmiotu, relacje i źródła archiwalne, zbiory muzealne, zasoby bibliotek, instytucji kultury oraz kolekcje prywatne - dokumentujące oryginalny wygląd Sali, a w szczególności dwa płótna Bacciarellego – oba obrazy zostaną zrekonstruowane w skali 1:1, i w formie wielkoformatowych wydruków zostaną wyeksponowane w Sali Salomona Pałacu na Wyspie. W historycznych miejscach w jakich wisiały do momentu zniszczenia w grudniu 1944 r. W ten symboliczny sposób, po 75 latach, przywrócimy najważniejszą część wystroju Sali Salomona – jednego z najpiękniejszych polskich wnętrz XVIII w. Nierozerwalnie związanego z historią Warszawy i artystycznym mecenatem ostatniego monarchy Rzeczpospolitej.

 

Aby tak się stało potrzebujemy Waszego wsparcia, o co gorąco apelujemy! Mamy szansę stworzyć wspólnie projekt, który może stać się punktem wyjścia do refleksji i szerszej dyskusji nad trwałą rekonstrukcją całości malarskiej dekoracji Bacciarellego w Sali Salomona. Bez tego, kolejne pokolenia zwiedzające salę nadal będą zdane wyłącznie na swoją wyobraźnię w oparciu o informacje przewodników, bez możliwości ich konfrontacji z rzeczywistością. Współczesne wnętrze, chociaż wspaniałe, jest jak cenna księga w pięknej oprawie, lecz bez treści. Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że pędzla Marcella Bacciarellego w żaden sposób nie da się zastąpić. Ale jesteśmy głęboko przekonani, że nowoczesna technologia daje nam wielkie możliwości i może, a nawet powinna zostać wykorzystana w tym konkretnym przypadku, w celu przybliżenia i ukazania chociaż części intencji, jaką kierowali się Stanisław August i Marcello Bacciarelli tworząc wystrój Sali Salomona. 

 

Tylko z Państwa pomocą odtworzenie spalonych dzieł Marcello Bacciarellego będzie możliwe! Wesprzyjcie nasz projekt!

 



O Fundacji

 

Fundacja Communi Hereditate powstała w 2013 r. stawiając sobie za cel ochronę, edukację oraz upowszechnianie wiedzy na temat polskiego dziedzictwa kulturowego. Zajmujemy się głównie badaniami proweniencji i poszukiwaniem dzieł sztuki oraz dóbr kultury utraconych przez Polskę podczas II wojny światowej. W zakresie tematyki strat wojennych i restytucji utraconych przez Polskę dóbr kultury prowadzimy również działalność edukacyjną i popularyzatorską poprzez stałą aktywność w mediach społecznościowych i publikacje artykułów. Aktualne wyniki naszych badań i najnowszych odkryć publikujemy na łamach portalu internetowego ArtSherlock Magazyn. To jedyny w Polsce portal internetowy poświęcony wyłącznie tematyce utraconych dóbr kultury, ale również kolekcjonerstwu a także najnowszym i najciekawszym informacjom z międzynarodowego rynku aukcji sztuki, na którym pojawiają się obiekty o polskiej proweniencji.

 

W 2016 r. zaprezentowaliśmy bezpłatną aplikację mobilną ArtSherlock – kluczowy projekt Fundacji i jedyne tego typu rozwiązanie na świecie poświęcone polskim stratom wojennym. Innowacyjny, autorski system służący do automatycznego rozpoznawania dzieł sztuki z dziedziny malarstwa i rysunku, w czasie rzeczywistym, w ciągu kilku sekund, tylko na podstawie zdjęcia wykonanego telefonem komórkowym. Projekt został zrealizowany przy współpracy Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Wydziału Strat Wojennych. Aplikacja stała się oficjalnym narzędziem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, promowanym na stronach internetowych polskich instytucji muzealnych i kulturalnych, placówek dyplomatycznych Ministerstwa Spraw Zagranicznych, Policji, Straży Granicznej, Służby Celnej oraz urzędów konserwatorskich. W 2017 r. na Gali Mobile Trends Awards w Krakowie – największym tego typu wydarzeniu poświęconemu najlepszym rozwiązaniom w dziedzinie technologii mobilnych, aplikacja ArtSherlock uznana została za najbardziej innowacyjną aplikację mobilną 2016 roku w Polsce.

 

Fundacja Communi Hereditate jest obecnie jedyną w Polsce organizacją pozarządową, która w sposób systemowy koncentruje swoją działalność na tematyce grabieży polskich dóbr kultury podczas ostatniej wojny. W tym względzie ściśle współpracujemy z Wydziałem Restytucji Dóbr Kultury MKiDN, co zostało zauważone i pozytywnie ocenione w oficjalnych dokumentach instytucji państwowych dotyczących odzyskiwania utraconych dzieł sztuki. Dzięki naszym publikacjom oraz informacjom, w których ujawniliśmy nieznane dotąd fakty i zidentyfikowaliśmy szereg dzieł sztuki uznawanych za polskie straty wojenne, niejednokrotnie wskazując miejsce ich aktualnej lokalizacji - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego a także inne organizacje oraz osoby prywatne mogły podjąć konkretne działania restytucyjne związane z odzyskaniem utraconych dóbr kultury.

 

- w 2014 r. opisaliśmy historię tajemniczego portretu znajdującego się w Holandii, identyfikując przedstawioną na nim osobę jako Jana Krasickiego, bohatera insurekcji kościuszkowskiej, jednego z pierwszych kawalerów Orderu Virtuti Militari. Dzięki naszemu artykułowi Restitutions Committee powołany przez Ministerstwo Kultury, Edukacji i Nauki Królestwa Niderlandów zdecydował o zwróceniu obrazu spadkobiercom rodziny Krasickich. Link do artykułu

 

- w maju 2015 r. w wiedeńskim domu aukcyjnym im Kinsky zidentyfikowaliśmy zrabowane podczas wojny z Łazienek Królewskich w Warszawie, marmurowe popiersie Diany, autorstwa Jean-Antoine Houdona (1741-1828) – jednego z najwybitniejszych rzeźbiarzy XVIII w. Rzeźba została odzyskana przez MKiDN. Link do artykułu

 

- w styczniu 2018 r. na aukcji w Galerie Bassenge w Berlinie odnaleźliśmy miedzioryt oznaczony stemplami słynnej gdańskiej kolekcji Jacoba Kabruna. Po naszej informacji MKiDN wszczęło uwieńczoną sukcesem procedurę restytucyjną. Miedzioryt powrócił do zbiorów Muzeum Narodowego w Gdańsku. Link do artykułu

 

- w styczniu 2019 r. ujawniliśmy i opisaliśmy historię obrazu Jeanne-Philiberte Ledoux, "Dziewczynka z kiścią winogron", zrabowanego podczas II wojny światowej z pałacu w Wilanowie. Obraz ten niezauważony, od 2012 r. już trzykrotnie został sprzedany w największych domach aukcyjnych Europy. Link do artykułu

 

- w kwietniu 2019 r. z pomocą aplikacji ArtSherlock ustaliliśmy miejsce przechowywania uznawanego za polską stratę wojenną obrazu Pietera de Ring. Obraz wisi na ekspozycji w jednym z największych zbiorów malarstwa na świecie – w Gemäldegalerie w Berlinie. Link do artykułu

 

- w lipcu 2019 r. zidentyfikowaliśmy i zlokalizowaliśmy potencjalne miejsce przechowywania skradzionego 45 lat temu z Muzeum Narodowego w Gdańsku obrazu Pietera Bruegla “Kobieta przenosząca żar”. Link do artykułu

 

To tylko nieliczne przykłady naszej aktywności w tym zakresie. O tych oraz innych piszemy na stronach naszego Magazynu ArtSherlock oraz na naszym profilu na Facebooku.

 

 

Współpraca z muzeami i instytucjami kultury

 

Jednym ze stałych elementów bieżącej działalności Fundacji jest monitorowanie światowego rynku sztuki, nie tylko pod kątem potencjalnych strat wojennych, ale również jako źródła informacji dla publicznych instytucji muzealnych o ważnych z punktu widzenia polskiego dziedzictwa kulturowego dziełach sztuki i zabytkach kultury o polskiej proweniencji, które mogą wzbogacić państwowe zbiory w Polsce.

 

W marcu 2018 r. na aukcji w Hôtel Drouot Paryżu zidentyfikowaliśmy portret autorstwa Marcella Bacciarellego, jednego z najwybitniejszych przedstawicieli polskiej kultury XVIII w., Pierwszego Malarza i Generalnego Dyrektora Budowli Królewskich, zaufanego doradcę i przyjaciela króla Stanisława Augusta.

Ustaliliśmy tożsamość przedstawionego na portrecie mężczyzny identyfikując go jako Walentego Macieja Gagatkiewicza - nadwornego lekarza Stanisława Augusta. Informację o pojawieniu się portretu na aukcji w Paryżu i możliwości jego zakupu do polskich zbiorów, przekazaliśmy na Zamek Królewski w Warszawie. W efekcie czego obraz został zakupiony do zbiorów państwowych i zaprezentowany na specjalnym pokazie oraz wystawie “Marcello Bacciarelli. Najpiękniejsze portrety” w Zamku Królewskim w Warszawie.




Fundacja Communi Hereditate

Al. Jerozolimskie 81 lok. 7.10

02-001 Warszawa

KRS 0000476891

NIP 7010397445


Wpłacający20

 
Dane ukryte
25 zł
 
Dane ukryte
ukryta
JG
Janina Godlewska-Gorczyca
50 zł
JB
Juliusz Boguta
100 zł
 
Dane ukryte
100 zł
 
Dane ukryte
50 zł
MM
Marek Maniecki
100 zł
MS
maria siwik-grużewska
ukryta
AK
Aleksandra Król
100 zł
 
Dane ukryte
25 zł
Zobacz więcej

Komentarze

 
2500 znaków
Zrzutka - Brak zdjęć

Nikt jeszcze nie dodał komentarza, możesz być pierwszy!

Nasi użytkownicy założyli

418 062 zrzutki


A ty na co dziś zbierasz?