To był moment, który zmienił wszystko. W miejscu, gdzie jeszcze wczoraj tętniło życie, słychać było stukot narzędzi i czuć zapach świeżej wikliny, dziś pozostał jedynie popiół i przejmująca cisza. Mój tata i dziadek stracili to, co budowali przez dekady – swoje warsztaty, narzędzia i marzenia.

Mój dziadek, mistrz wikliniarstwa, każdą wolną chwilę spędzał na wyplataniu. Tata, pasjonat mechaniki, budował rowery, które dawały wolność. To nie był tylko sposób na zarobek – to była ich tożsamość. Wszystko, na co „ciułali” i na co ciężko pracowali przez całe życie, spłonęło doszczętnie. Nie uratował się ani jeden klucz, ani jedna gałązka wikliny. Ogień nie znał litości dla ich trudu i oszczędności.

Najtrudniejsza dla nich nie jest sama strata sprzętu, ale świadomość, że zawiedli innych.

• W warsztacie taty powstawały rowery dla osób chorych i z niepełnosprawnościami. To maszyny szyte na miarę, które dla wielu są jedyną szansą na rehabilitację i kontakt ze światem. Te osoby teraz czekają, a tata stoi z pustymi rękami.
• Klienci dziadka czekają na zamówione kosze i wyroby, które miały służyć im w domach. Dziadek, mimo podeszłego wieku, nie potrafi siedzieć bezczynnie, a świadomość niewykonanej pracy łamie mu serce.

Skala zniszczeń jest ogromna. Odbudowa dwóch warsztatów od zera – od konstrukcji dachu po specjalistyczne narzędzia – przekracza możliwości finansowe naszej rodziny. Bez Waszego wsparcia te dwa piękne rzemiosła po prostu znikną.

Każda złotówka to:

1. Szansa na zakup kluczy, narzędzi oraz części rowerowych dla taty.
2. Możliwość odkupienia narzędzi i surowców do wyplatania dla dziadka.
3. Przede wszystkim – nadzieja, że ich praca ma sens, a świat o nich nie zapomniał.
4. 
   

Pomóżmy im wrócić do tego, co kochają. Pomóżmy tacie dokończyć rowery dla chorych, a dziadkowi znów poczuć wiklinę pod palcami.

Z całego serca dziękujemy za każdą wpłatę i każde udostępnienie tej zbiórki.