Jest taka wioska na krańcach świata.

Niedużo mieszkańców, standardowo stado bezdomnych kotów.

Przed zimą stado było dwa razy większe.

Starsze zimy nie przeżyły.

Zostały młode koty, które za kilka miesięcy lub nawet tygodni w najlepsze się rozmnożą.

Mieszkańcy tej wioski mają wysokie standardy etyczne... Kastracja kotów to zbrodnia. Sterylizacja aborcyjna – obraza praw boskich. Wszelkie ingerencje w naturę są nienaturalne, dzieło szatana, ot co.

Nieistotne, że to nie natura podrzuciła tamte koty, tylko bezmyślni ludzie.

Nieistotne, że małe koty się rodzą i po chwili umierają pod płotami.

Nieistotne, że ze stada 20 kilku zostało 12.

Prawa natury.

Koty są wygłodniałe, chude, część z nich wygląda na chore.

Chcemy je wyłapać i wysterylizować. Te które tego potrzebują – wyleczyć.

Na mieszkańców tej sielskiej wioski nie ma co liczyć.

Na gminę również. Gmina w reakcji na zgłoszenie problemu nie kiwnęła palcem. Chociaż nie, rozłożyli ręce. Zawsze to jakaś reakcja.

Nie podam nazwy tej miejscowości. Z prostego powodu – dopóki koty nie są wyłapane, nie możemy tego zrobić. Jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że szlachetni mieszkańcy zaczęliby konkretnie utrudniać próby pomocy tym kotom.

Więc dopóki nie załatwimy tematu, miejsce bytowania kotów musi zostać tajemnicą.

W tej chwili kotów jest 12.

Wszystkie koszty sterylizacji, odrobaczania, leczenia, musimy pokryć z własnych środków.

Gmina nie dołoży nic. Koty trzeba wyłapać zanim z 12 sztuk zrobi się 30.

Bardzo wstępnie szacujemy koszty sterylizacji na 4200 (przy założeniu 12 kotek), 660 krople na odrobaczenie i odpchlenie, 1000 rezerwy na leczenie.

Ogromne pieniądze.

Jednak te pieniądze pozwolą oszczędzić tym zwierzętom cierpienia, rodzenia kociąt, które umierają w mękach.

Prawie 6 000.

Cena za dotychczasową bierność, brak empatii, okrucieństwo mieszkańców i gminy.