Mam na imię Basia. Poznałam Oliwię, kiedy była jedenastoletnią zuchenką w szczepie, którego byłam kadrą. Od początku było w niej coś wyjątkowego – ogromna wrażliwość i jeszcze większa odpowiedzialność. Z czasem nasze drogi zeszły się mocniej. Zaczęłyśmy współpracować, wspierać się, a potem po prostu zostałyśmy przyjaciółkami.

Dziś piszę ten tekst, bo Oliwia od ponad roku walczy z ciężką, przewlekłą chorobą, która potrafi zaatakować z dnia na dzień . I choć wciąż próbuje żyć normalnie, pracować, działać, uczyć się – coraz częściej jej organizm się poddaje. I coraz trudniej jest udawać, że wszystko da się unieść samemu.

⸻

Choroba, która nie ustępuje

W lipcu 2024 roku Oliwia zaczęła nagle chorować. Osłabienie, spadki hemoglobiny, masywne krwawienia, omdlenia, bóle, które uniemożliwiały funkcjonowanie. W kolejnych miesiącach konieczne było przetoczenie szesnastu jednostek krwi.

Między przetoczeniami dochodziło do dziesięciu epizodów zakrzepicy – powierzchownych i głębokich, nóg, rąk, szyi. Ostatnia, obecna do dziś, obejmuje całą lewą nogę i połowę prawej ręki – powoduje ból, trudności w chodzeniu, znacznie ogranicza codzienne funkcjonowanie.

Po długich miesiącach bez odpowiedzi, po licznych hospitalizacjach, w końcu postawiono diagnozę: seronegatywny zespół antyfosfolipidowy – ciężka, autoimmunologiczna choroba, której nie potwierdzają badania krwi. Diagnozuje się ją wyłącznie na podstawie objawów – a Oliwia spełnia wszystkie kryteria.

Do tego dochodzi niewydolność nadnerczy, hipoglikemia i uszkodzenia błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, które nie wchłaniają już odpowiednio składników odżywczych – zniszczone przez leki, których nie da się odstawić, bo utrzymują ją przy życiu.

We wrześniu, w ciągu jednego tygodnia, wydarzyło się wszystko naraz: przemijający epizod udaru, niewydolność nadnerczy, utrata przytomności w domu, uraz głowy i rozległe krwawienie, które doprowadziło do utraty połowy objętości krwi w zaledwie jedną dobę.

⸻

Wstrząs septyczny

W kwietniu 2025 roku Oliwia trafiła w stanie krytycznym do szpitala z powodu wstrząsu septycznego. Spędziła 10 dni na sali reanimacyjnej, z masywnym płynem w jamie brzusznej i opłucnej, zapaleniem pęcherzyka żółciowego i trudnościami oddechowymi. Po wypisie przez dwa miesiące nie była w stanie samodzielnie chodzić ani pracować.

To był moment, kiedy musiała zrezygnować z pracy na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym – miejscu, które kochała.

⸻

Kim jest Oliwia?

Oliwia ma 25 lat i jest ratowniczką medyczną. Przez dwa lata pracowała na SORze, obecnie pracuje w szpitalu onkologicznym i przychodni kardiologicznej – bo tylko na tyle pozwala jej stan zdrowia.

Jest też harcerką i instruktorką ZHP w stopniu podharcmistrzyni.

Od dziewięciu lat prowadzi gromadę zuchową.

Pełni funkcję namiestniczki zuchowej i członkini Komisji Rewizyjnej Hufca.

W szczepie była przez trzy lata skarbniczką.

W trakcie swojej służby wspierała rozwój wielu młodych instruktorek – dwie z nich, które prowadziła przez próby przewodniczki, dziś są drużynowymi i opiekują się swoimi dziećmi.

Oliwia regularnie jeździ na harcerskie zabezpieczenia medyczne, dba o zdrowie innych, szkoli, organizuje działania. Nawet kiedy sama wracała ze szpitala, potrafiła zorganizować opiekę medyczną na wyjeździe dla kilkuset osób – bo Oliwia potrafi pokazać, że nie ma rzeczy niemożliwych.

Studiuje pielęgniarstwo, kończy magisterkę ze zdrowia publicznego, niedawno dostała się na magisterskie studia z ratownictwa medycznego. Marzy o doktoracie i pracy naukowej. Kocha uczyć innych, przekazywać wiedzę – i robi to, mimo że każdego dnia jej ciało stawia opór.

Przy tym wszystkim Oliwia stara się trzymać dystans do choroby, uśmiecha się, stara się żyć normalnie i realizuje swoje marzenia - ale nigdy nie jest wiadome, kiedy nastąpi znowu pogorszenie. To wszystko utrudnia utrzymanie pracy, a co za tym idzie - walkę z chorobą.

Stałe miesięczne koszty leczenia (ok. 1800 zł):

• Leki – ok. 1500

• Sensor glukozy (Libre) – 400–500 zł

• paski do pomiaru INR – 500 zł

• Badania krwi – 150–200 zł

• Stali prywatni lekarze specjaliści (prowadzący ją od początku): 500zł 

Koszty jednorazowe (ok. 3000 zł):

• Prywatne konsultacje (do czasu dostania się na NFZ): 1500 zł

• Zakup aparatu do pomiaru INR: 1500zł

•  Leczenie blizn i terapia skóry: 500–1000 zł

Rehabilitacja i drenaż limfatyczny po okresach leczenia dużymi dawkami sterydów i okresach leżenia: 2000 zł 

Koszty pośrednie:

• Przetrwanie w miesiącach kiedy nie jest w stanie pracować wystarczająco, żeby się utrzymać 

• Codzienne życie: czynsz, jedzenie, środki higieny, ale także namiastki zdrowego życia, zobaczenie świata