Moja mama ma 68 lat. Dwa miesiące przed wypadkiem przeszła bardzo poważną operację usunięcia części płuca z powodu nowotworu. Powoli wracała do sił i uczyła się na nowo normalnie funkcjonować. Niestety, los zadał jej kolejny, jeszcze bardziej bolesny cios.

Wieczorem, około godziny 21:00, podczas przechodzenia przez oznakowane przejście dla pieszych na zielonym świetle, mama została potrącona przez autobus komunikacji miejskiej na skrzyżowaniu ulic Andersa i Anielewicza w Warszawie. Siła uderzenia była tak ogromna, że znalazła się pod autobusem.

Odniosła bardzo poważne obrażenia. Ma połamane żebra, łopatkę i obojczyk oraz liczne otarcia i potłuczenia całego ciała. Każdy ruch sprawia jej ogromny ból.

To jednak nie koniec jej problemów zdrowotnych. Mama cierpi również na mięśniaka macicy, a dolegliwości związane z tą chorobą po wypadku znacznie się nasiliły. Z powodu bólu ma trudności z chodzeniem i siedzeniem, nie jest w stanie samodzielnie wykonywać codziennych czynności i wymaga stałej opieki.

Ze względu na wiek mamy, rozległe obrażenia oraz wcześniejsze choroby proces leczenia i rehabilitacji będzie długi i bardzo kosztowny.

Jestem jedyną osobą, która może się nią opiekować. Przed wypadkiem pracowałam, jednak dziś nie mogę podjąć stałego zatrudnienia, ponieważ mama potrzebuje mojej pomocy każdego dnia. Zostaliśmy same z tym ogromnym wyzwaniem.

Dodatkowo mama jest obywatelką Ukrainy, dlatego nie przysługuje jej wsparcie z wielu instytucji, z którego mogłyby skorzystać osoby w podobnej sytuacji. Znalazłyśmy się w bardzo trudnym położeniu finansowym.

Dlatego z całego serca prosimy o pomoc.

Zebrane środki zostaną przeznaczone na:

• leczenie i zakup niezbędnych leków,
• rehabilitację,
• badania i konsultacje specjalistyczne,
• dojazdy do szpitali i placówek medycznych,
• bieżące potrzeby związane z opieką nad mamą.

Każda, nawet najmniejsza wpłata, daje nam nadzieję i przybliża moją mamę do odzyskania sprawności. Jeśli nie możesz wesprzeć nas finansowo, będziemy ogromnie wdzięczne za udostępnienie naszej zbiórki.

Dziękujemy za każdą okazaną pomoc, dobre słowo i wsparcie.

Switlana i Juliia