W kwietniu planuję wyruszyć w drogę: chcę przejść pieszo około 300 km fragmentem Camino de Santiago, na odcinku León – Santiago de Compostela w Hiszpanii. Wędrówka zajmie 11-12 dni, a cały mój dobytek zmieści się w niewielkim plecaku.

Pielgrzymi wędrują trasą Camino de Santiago od ponad tysiąca lat. Dla chrześcijan z całej Europy i świata, ta fizyczna droga stawała się często znakiem wewnętrznej podróży: odejścia od codziennych zajęć, aby poświęcić czas na modlitwę, refleksję i uporządkowanie swojego życia przed Bogiem. Dziś na Camino wyruszają ludzie z różnych powodów — z powodu wiary, z potrzeby wyciszenia lub fizycznej dyscypliny. Tym, co wyróżnia tę drogę, jest jej prostota. Dni wyglądają podobnie: marsz, odpoczynek, kolejne wyjście w drogę. Z biegiem czasu chaos codzienności ma szansę ucichnąć i ustąpić miejsca temu, co głębokie i naprawdę ważne.

Dla mnie będzie to znacznie więcej niż wyzwanie fizyczne (choć nie przeszłam jak dotąd tak długiej trasy), ale przede wszystkim szczególny czas odnowy — duchowej i emocjonalnej.

Po wielu latach w rolach przywódczych, niesienia różnych odpowiedzialności i służby ludziom, po raz pierwszy mam możliwość świadomie stworzyć przestrzeń na coś takiego. To czas, w którym chcę uważnie słuchać Boga i własnego serca. Wędrując razem z Jezusem, chcę dziękować i doceniać swoje życie, a także zdjąć ze swoich barków nagromadzone ciężary. Chcę przyjąć świeżą wizję i zbudować nowe siły na dalszą pracę zgodnie z moim powołaniem. Chodzenie od zawsze pomagało mi myśleć jaśniej i widzieć wyraźniej. Wierzę, że ta wędrówka może stać się momentem, w którym moje ciało, umysł i duch na nowo doświadczą Jego obecności.

Planuję iść sama, aby w pełni skupić się na tym procesie. Jednocześnie Camino oferuje bezpieczną infrastrukturę i wspierającą wspólnotę pielgrzymów, co daje poczucie bezpieczeństwa i wsparcia.

Chcę przejść tę drogę w prostocie. Noclegi planuję głównie w schroniskach dla pielgrzymów, w wieloosobowych salach, a moje codzienne potrzeby będą ograniczone do minimum. Większość wyposażenia trekkingowego już mam, ale niektóre rzeczy musiałam uzupełnić, aby bezpiecznie pokonywać długie dzienne dystanse i utrzymać niską wagę plecaka. Średnio potrzebuję pokonać 30,5 km dziennie.

Koszt przelotów, noclegów, wyżywienia, ekwipunku i innych codziennych wydatków wynosi około 4380 zł. Część kosztów pokrywamy samodzielnie, ale będę ogromnie wdzięczna każdemu, kto zechce wesprzeć tę drogę.

Każda darowizna to nie tylko praktyczny wkład w tę wędrówkę. Twoja hojność pomaga mi stworzyć przestrzeń głębokiej odnowy i przygotowania do kolejnego etapu służby Bogu i ludziom.

Dziękuję wszystkim, którzy chcą w ten sposób symbolicznie towarzyszyć mi w drodze. Z radością wyślę Wam pocztówkę z Santiago de Compostela — przekazując darowiznę, możecie dołączyć swój adres pocztowy.

Jeszcze bardziej jednak potrzebuję Waszej modlitwy i życzliwych myśli. Proszę, módlcie się o to, żeby ten wyjazd był możliwy, o dobrą kondycję fizyczną, ale przede wszystkim o to, co Bóg chciałby we mnie w tym czasie ukształtować. Dziękuję, dziękuję, dziękuję!

PS. Jeśli zastanawiasz się, co robię, kiedy nie planuję Camino - zajrzyj tu: https://report.ompolska.org/