id: 9ps97w

Film dokumentalny poświęcony osobie Lecha "Emfazego" Stefańskiego

Film dokumentalny poświęcony osobie Lecha "Emfazego" Stefańskiego

4 220 zł 
z 15 000 zł
28%
50 dni do końca
51 
wspierających
Wpłać na zrzutkę
Zrzutka.pl nie pobiera prowizji od wpłat

Aktualności6

  • Jedną z pierwszych pasji Lecha Stefańskiego, która towarzyszyła mu zresztą przez całe życie była chemia. Zrozumiałe to bowiem, gdyż jak sam wielokrotnie wspominał wywodzi się ona z alchemii czyli jednej z niezwykle rozbudowanych dróg ezoteryki. Swe pierwsze kroki na polu wiedzy w tej dyscyplinie stawiał – jako dziesięcioletni chłopiec - w Prywatnej Szkole Chemicznej Pelagii Szymonikowej przy ul. Górskiego 3 w Warszawie. Znamienne, iż podczas okupacji (a w tychże właśnie latach Stefański uczęszczał do ww. szkoły), studenci Politechniki Warszawskiej odbywali tam zakonspirowane laboratoria chemiczne, a placówka miała wybitną kadrę nauczycielską. Marzeniem młodego adepta tej pasjonującej ale równocześnie niezwykle trudnej dyscypliny był mikroskop, który lśnił i przyciągał niczym magnes młodego Lecha na wystawie jednego ze sklepów. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności, przyrząd ten trafił w ręce Stefańskiego, który natychmiast zaczął go ulepszać. Jak wspomina dzięki serii zabiegów z podstawowego przybliżenia jakie oferował mikroskop (20 razy większe w porównaniu do spojrzenia gołym okiem), osiągnął 300 krotne powiększenie, co pozwoliło mu na obserwację bakterii. Pasja ta zaprowadziła go na studia chemiczne, a wiedza tam zgromadzona rozszerzyła się o nowe pola eksperymentalno-badawcze na łonie badań psychotronicznych.

    fdc2b3161982f6d5.jpeg

    Czytaj więcej
  • 9 lipca mieliśmy ogromną przyjemność gościć w audycji Tomasza Stawiszyńskiego: Magazyn filozofa. Dariusz Misiuna i Zbigniew Łagosz przybliżyli słuchaczom sylwetkę Lecha Stefańskiego kreśląc równocześnie zarys ram badawczych środowiska w jakim tenże działał. Link do wydarzenia poniżej:

    https://audycje.tokfm.pl/podcast/125577,Lech-Emfazy-Stefanskim-rezyser-powstaniec-i-psychotronik?fbclid=IwAR1V3oj0W3dSd3NE9wOBOU0Yr1_Qin4IW2KJdtghnzaPV0Dqoc43WxTMGVM



    Lech Emfazy Stefański, kim był na pewno? - Artystą, awangardowym reżyserem, aktorem, malarzem, chemikiem, filmowcem, pisarzem, hipnotyzerem, itd itd. Współtwórcą (na równi z Mironem Białoszewskim) legendarnego Teatru na Tarczyńskiej, badaczem zjawisk paranormalnych w PRLu, założycielem Towarzystwa Psychotronicznego, autorem pierwszego polskiego serialu telewizyjnego, założycielem Rodzimego Kościoła Polskiego. Twórcą pokazów zginania łyżeczek siłą umysłu i kursu Doskonalenia Umysłu nagranego w Studio Eksperymentalnym Polskiego Radia, a także (sprawdzimy czy z pewnością) był: tajnym wspólpracownikiem SB czy prześmiewczym hipnotyzerem agentów, jasnowidzem, który nie przewidział swojego własnego końca, badaczem pejotlu, haszyszu i innych środków poszerzania percepcji, czarnym magiem, satanistą czy poszukiwaczem nieograniczonej wolności twórczej.


    Przypomnijmy raz jeszcze nasz zespół:

    Zbigniew Łagosz - przeprowadzi poszukiwania i zgromadzi bezcenne materiały o Stefańskim do scenariusza i montażu.

    Dariusz Misiuna - znawca awangardy artystycznej i religijnej, badacz środowisk ezoterycznych w kraju i zagranicą.

    Jan Przyłuski - ogarnie stronę realizacji filmowej i postprodukcji.

    Olga Drenda - badać będzie - co oczywiste - duchologię psychotroniki czasów PRL.

    Łukasz Orbitowski - literacko poprowadzi projekt

    Tomasz Stawiszyński - to dobry duch filmu i jego konsultant filozoficzny


    Trwająca zbiórka ma zapoczątkować tę przygodę. Pozwoli na przeprowadzenie kwerendy i dokumentację - filmowe rozmowy z ffc5cb352a856a00.jpegnajważniejszymi świadkami działalności Lecha Emfazego Stefańskiego i niesamowitych zjawisk, którym poświęcił życie.

    Czytaj więcej
  • Rok 1984 przynosi powstanie biuletyny dla psychotroników "Trzecie Oko". Pod redakcją Marka Godlewskiego teksty do miesięcznika piszą takie tuzy jak Jerzy Prokopiuk, Roman Bugaj, Tadeusz Doktór czy Lech Stefański. W jednym z numerów poświęconemu Magi i sztuce w artykule Stefańskiego czytamy: "Wiele przemawia za tym, że dziewiętnastowieczna nauka zbyt daleko posunęła się w negacji wszystkiego, co po prostu z nazwy było »magiczne«. Wysubtelnienie technik badawczych, i to zarówno w postaci szybko postępującego doskonalenia aparatur pomiarowych, jak też w sferze metodologii, pozwoliło w ostatnich latach wielu różnym przedstawicielom nauk przyrodniczych na podjęcie prac nad zjawiskami, które tra­dycyjnie przyporządkowywano magii. Nie jeden »cud mniemany« przy tej okazji zdemaskowano jako wytwór fantazji lub po prostu oszustwo. W innych znów  przypadkach uzyskują potwierdzenie swojej realności fakty, jeszcze bardzo nie­dawno temu w ogóle przez naukę nie przyjmowane do wiadomości. Tak się sta­ło np. z potwierdzoną przed niewielu laty, a przedtem kategorycznie negowa­ne, możliwością dowolnego kierowania pracąo58cf425e9724771.jpeg serca przez joginów".


    Czytaj więcej
  • Z jak szerokim spektrum osobowości mieliśmy w przypadku Lecha Stefańskiego, niech świadczą wspomnienia Jana Gondowicza, który pisze: "Dla tych, co pamiętają, a których nie ma już wielu, był nieznośnym, oszałamiającym i cudownym Emfazym. Artystą ży­cia, umysłem niespokojnym, wcieleniem życzliwości, wdzięku i uwagi. I uporu, by pozostać sobą w czasach, które takim jak on zostawiały coraz węższą szparkę. Gdy o nim myślę, widzę przede wszystkim ogromne, wyra­ziste, orzechowe oczy. Oczy poety, którym bywał, i hipnotyzera, którym bywał. Widzę też ręce — wąskie ręce pianisty, którym bywał, i chemika, którym bywał, i mima, którym bywał naj­częściej.

    Kim właściwie nie był? Chemikiem z wykształcenia, ale - też z wykształcenia - reżyserem. Dramaturgiem i autorem sztuk. Magiem o rozbudowanym instynkcie pedagogicznym, badaczem o prestidigitatorskich skłonnościach. Kolekcjonerem tajemnic. Jego wiedza nie znała kresu, obejmując w siedmiu ję­zykach (w tym łacinie i nowogreckim) astrologię, historię religii, alchemię, dawną i egzotyczną medycynę, mitologię klasyczną i nieklasyczną, dzieje teatru, muzyki i doktryn awangardowych, skandaliczne anegdoty wszystkich epok, fizykę, mikrobiologię, a przede wszystkim techniki artystyczne i laboratoryjne. Trze­ba było wytoczyć na kole garnek - umiał to i mnie nauczył. Trzeba było stworzyć scenografię - proszę bardzo....

    Czy można zapomnieć o tak wielkim i nieprzeciętnym umyśle? Pomóż nam ocalić tę postać od zapomnienia! r1043e1d369cd00f.jpeg

    Czytaj więcej
  • Do grona twórców dołączył Łukasz Orbitowski (ur. 26 października 1977 w Krakowie) – polski pisarz. Początkowo specjalizował się głównie w literaturze grozy i fantastycznej, później autor beletrystyki. Laureat Paszportu „Polityki” i Nagrody Zajdla, nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” oraz Nagrody Literackiej Gdynia.

    Debiutował w 1999 roku niskonakładowym tomikiem opowiadań Złe Wybrzeża. Jego debiutem w fantastyce było opowiadanie Diabeł na Jabol Hill, opublikowane w pierwszym numerze miesięcznika „Science Fiction” (2001). Publikował opowiadania w czasopismach, m.in.: „Science Fiction”, „Nowa Fantastyka”, „Sfera”, „Ubik”. Jego opowiadanie Władca Deszczu znalazło się w antologii PL+50 pod redakcją Jacka Dukaja.

    Jako recenzent i felietonista współpracował m.in. z „Nową Fantastyką” (od 2001, publikuje tam recenzje filmowe), „Przekrojem” (2006–2008 i jako stały felietonista 2010–2013), „Lampą” (2006–2010 – wspólnie z Jarosławem Urbaniukiem był autorem cyklu „Urbi et Orbi”), „Mówią Wieki” (2007–2008), „Gazetą Wyborczą” (od 2009). Duża część jego twórczości jest osadzona na Dolnym Śląsku, z tego część, w szczególności powieść Szczęśliwa ziemia (2013), w fikcyjnym mieście Rykusmykus8a509e791ba6c6d.jpeg.

    12 stycznia 2016 otrzymał Paszport „Polityki” za powieść Inna dusza

    W marcu 2016 rozpoczął prowadzenie programu Dezerterzy na antenie TVP Kultura.

    W maju 2016 został nominowany do Nagrody Literackiej „Nike” oraz do Nagrody Literackiej Gdynia za powieść Inna dusza.


    Czytaj więcej
  • Zawiązała się niezwykle konstruktywna ekipa badawczo filmowa w skład której to weszli:

    Olga Drenda - ur. 1984, pisarka, eseistka, tłumaczka. Absolwentka Etnologii i Antropologii Kultury UJ. Autorka książek Duchologia polska. Rzeczy i ludzie w latach transformacji, Wyroby. Pomysłowość wokół nas (za którą otrzymała nominację do Paszportów Polityki i Nagrodę Literacką Gdynia w kategorii esej) oraz rozmów Czyje jest nasze życie (wspólnie z Bartłomiejem Dobroczyńskim) i Książka o miłości (wspólnie z Małgorzatą Halber), a także tekstów do antologii Delfin w malinach, Prognoza niepogody i Hourras et désarrois. Scènes d'une guerre culturelle en Pologne. Autorka esejów towarzyszących wystawie Marzenia wiosenne (Galeria Biała, Lublin) i fotografiom Łukasza Rusznicy z cyklu Subterranean River. Prowadziła podcast o folklorystyce, Ducholożka na tropie. Od 2013 roku prowadzi strone Facebook.com/duchologia, poświęconą widmom epoki transformacji.

    Dariusz Misiuna - (ur. 11 września 1972 w Warszawie) – polski socjolog, pisarz, publicysta i tłumacz. Ukończył studia doktoranckie w Szkole Nauk Społecznych w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, podczas których zajmował się zagadnieniami polskich tradycji ezoterycznych. Publikował między innymi na łamach Mać Pariadki, Anteny Krzyku, Plastiku, Wiedzy Tajemnej, Albo albo i Playboya. Założyciel wydawnictwa Okultura, a także redaktor naczelny, wydawanych przez to wydawnictwo magazynów Trans/wizje oraz Hermaion. Działalność translatorską rozpoczął w latach 90. od przekładów dzieł Aleistera Crowleya oraz tekstów czołowych anglojęzycznych przedstawicieli świata kontrkultury takich jak Kathy Acker, Hakim Bey, Timothy Leary, Terence McKenna, Genesis P-Orridge. W wielu tych przypadkach był w Polsce pierwszym i głównym propagatorem myśli alternatywnej i idei transgresyjnych.

    Jan Lubicz Przyłuski – (ur. 18 lipca 1979 w Warszawie) – kulturoznawca, reżyser filmowy, okazjonalnie także montażysta filmowy. Wnuk poety emigracyjnego Bronisława Przyłuskiego i syn chemika i wynalazcy Jana Stefana Przyłuskiego.

    Przyłuski jest autorem książki „Sztuka akcji. Dziesięć zdarzeń w Polsce”, będącej historią i hermeneutyką pionierskich działań performatywnych w Polsce, m.in. happeningów Tadeusza Kantora, antyhappeningów Włodzimierza Borowskiego, akcji „Postępowanie” Andrzeja Matuszewskiego, performance Zbigniewa Warpechowskiego. W połowie lat 90. XX wieku, Przyłuski współtworzył grupę akcyjną Relativo (Łukasz Gutt, Antoni Nykowski, Daniel Bauman), eksperymentującą z kinem, prowokacją artystyczną i - jak to określał - „drobną reżyserią wzruszeń”. W tym czasie powstał zbiór filmów „Filmy fenomenalne” (m.in. „Dziady”, „Rozmowy na koniec wieku” (z udziałem Szczepana Rawskiego), neoturpistyczne „Mister Mister”). Filmy kopiowane z jednej taśmy VHS na drugą dały się poznać w nieformalnym obiegu artystycznym.

    Współtworzył z Janem Świdzińskim pierwszy festiwal W kontekście Sztuki/Różnice. Efektem tej współpracy był debiut dokumentalny Przyłuskiego „The Differences” (2006). Przyłuski współpracował m.in. z pionierem polskiej sztuki psychodelicznej i znawcą ezoteryki Andrzejem Urbanowiczem (w ramach stowarzyszenia surrealistycznego Towarzystwo Bellmer), reżyserem teatralnym Krystianem Lupą (Przyłuski był autorem projekcji wideo do głośnych spektakli „Persona. Marylin” i „Persona. Ciało Simone”, Teatr Dramatyczny w Warszawie), czy rzeźbiarzem Wiktorem Guttem (prace „Diavoli” oraz „Dzikość dziecka”, Galeria Królikarnia Muzeum Narodowego w Warszawie). Przyłuski zajmuje się także filmem eksperymentalnym, found footage i postprodukcją w filmie. Jest autorem montażu kilkunastu filmów dokumentalnych i eksperymentalnych (w tym nominowanego do Europejskiej Nagrody Filmowej za rok 2009 dokumentu „Szklana pułapka” w reż. Pawła Ferdka, czy impresyjnego filmu dokumentalnego dedykowanego twórczości Zofii Rydet, „Kamień i ryba”, 2010, ze zdjęciami Mateusza Skalskiego).

    Grono zacne, a dobrym duchem wspomagającym został Tomasz Stawiszyński - (ur. 13 marca 1978) – polski filozof, publicysta i eseista.

    Absolwent Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2007–2011 prowadził Studio Alternatywne i współprowadził Czytelnię w TVP Kultura. Był m.in. redaktorem działu kultura w „Dzienniku”, a także szefem działu krajowego i działu publicystyki w „Newsweeku”. W Polskim Radiu RDC prowadził m.in. autorską audycję Niedziela Filozofów czyli potyczki z życiem. Od marca 2016 związany z Radiem TOK FM, gdzie prowadzi Godzinę filozofów, Kwadrans filozofa i Wieczór Radia TOK FM. Do marca 2020 roku był członkiem kolegium redakcyjnego Kwartalnika Przekrój. 1 marca 2020 roku uruchomił autorską stronę www.stawiszynski.org – z opcją płatnej subskrypcji. Jest twórcą internetowego podcastu "Skądinąd", dostępnego m.in. na platformach iTunes, Google Podcasts, Spotify i YouTube.

    Autor książki Potyczki z Freudem. Mity, pokusy i pułapki psychoterapii (2013) oraz dwóch zbiorów wierszy: Nie ma takiego imienia (1999) i Rzecz ciemna (2002). 20 stycznia 2021 roku, nakładem Wydawnictwa Agora, ukazała się jego książka Co robić przed końcem świata

    l71af09595498ca9.jpeg

    Czytaj więcej
Ta zrzutka nie ma jeszcze aktualności.

Ta zrzutka nie ma jeszcze aktualności.

Opis zrzutki

Urodzony 2 lipca 1928 r. w Warszawie, Lech Stefański był postacią nietuzinkową. Podczas okupacji żołnierz AK, brał udział w Powstaniu Warszawskim gdzie narodził się jego pseudonim Emfazy. Wraz z Mironem Białoszewskim współtworzył nowatorski „Teatr na Tarczyńskiej”. Głównie znany był jednak ze swej miłości do zjawisk paranormalnych. Z międzynarodowych zjazdów psychotroników, przywoził wszelkie nowinki tej rodzącej się naówczas dyscypliny[1]. Był również kontynuatorem i pierwszym poszukiwaczem myśli Czesława Czyńskiego[2]. Stefański eksperymentował z hipnozą opartą na metodzie Kafki i Ryzla. Opracował oparty na metodzie szkoleniowej Jose Silvy własny kurs DU (Doskonalenie Umysłu), z którym od kwietnia 1980 r., jeździł po kraju[3]. Należał do rady redakcyjnej biuletynu psychotroników „Trzecie Oko” pod redakcją Marka Godlewskiego, który współtworzyli tacy badacze ezoteryki jak: T. Doktór, R. Bugaj, T. Bogumił. Wreszcie propagował Rodzimy Kościół Polski[4].

Legenda jaką obrosła jego osoba to mieszanka najlepszej klasy horroru, humoru i niesamowitości.

Jako badacz akademicki zajmuję się ezoteryką w sposób stricte naukowy. Osobę Stefańskiego miałem okazję poznać osobiście. Chciałbym (wraz ze swoją ekipą), nakręcić film dokumentalny o tym niesamowitym człowieku.

Garść informacji w wesołym ale niezwykle merytorycznym tonie przynosi audycja radiowa, jaką zrobiliśmy w TOKFM. Zapraszamy do odsłuchania:

https://audycje.tokfm.pl/podcast/125577,Lech-Emfazy-Stefanskim-rezyser-powstaniec-i-psychotronik?fbclid=IwAR2d6j4sIiGbK4mfv8dHhPW1h8vAnvzSILLgzy45qEO3s4iZ5SolbWT25pc

Przywołajmy nasz zespół:

Zbigniew Łagosz - przeprowadzi poszukiwania i zgromadzi bezcenne materiały o Stefańskim do scenariusza i montażu.

Dariusz Misiuna - znawca awangardy artystycznej i religijnej, badacz środowisk ezoterycznych w kraju i zagranicą.

Jan Przyłuski - ogarnie stronę realizacji filmowej i postprodukcji.

Olga Drenda - badać będzie - co oczywiste - duchologię psychotroniki czasów PRL.

Łukasz Orbitowski - literacko poprowadzi projekt

Tomasz Stawiszyński - to dobry duch filmu i jego konsultant filozoficzny

[3] Zobacz: L.E. Stefański, Budzenie i rozwijanie zdolności parapsychicznych metodą DU, w „Trzecie oko. Biuletyn psychotronika”, nr 10 (34) Warszawa 1986.

[4] Na temat działalności Stefańskiego w tej instytucji zobacz: G. Rowiński, M. Purzycka, Inne Niebo, wyd. Bellona, Warszawa 1998, s. 90-104.

[1]Psychotronika to zdaniem jej badaczy: „wiedza odrębna, samodzielna, która zajmuje się w interdyscyplinarnym współdziałaniu studiowaniem interakcji (oddziaływania wzajemnego) między organizmami żywymi, ich środowiskiem (wewnętrznym i zewnętrznym) oraz studiowaniem procesów energetycznych, jakie występują przy tych wzajemnych związkach” (S.Bednarek, W. Beckenheim, J. Jastrzębski, Encyklopedia Nowej Ery, wyd. Astrum, Wrocław 2008, s. 272).

[2] Na temat Czyńskiego zobacz: Z. Łagosz, Polska myśl magiczna XX wieku na przykładzie Czesława Czyńskiego, w „Furor Divinus”, wyd. Lashtal Press 2009. Z. Łagosz, Na obrzeżach religii i filozofii. Czesław Czyński, w „Nomos. Kwartalnik Religioznawczy”, nr 53/54, Kraków 2006. Z. Łagosz, Mit polskiego satanizmu. Czesław Czyński – proces którego nie było, w Hermaion nr 1/2012, Warszawa 2012, s. 186-206.


Pierwsza na świecie Karta Wpłatnicza. Twój mini-terminal.
Pierwsza na świecie Karta Wpłatnicza. Twój mini-terminal.
Dowiedz się więcej

Oferty sprzedaży

    Wpłać 1 zł i więcej
    Kompilacja nagrań Lecha "Emfazego" Stefańskiego

    Wśród wszystkich naszych darczyńców zostaną wylosowane 3 sztuki kasety wydawnictwa Alicja na której znajduje się kompilacja kilku osobnych wydawnictw, głównie Katabasis, muzyki szamańskiej, Naw albo Raj, do kasety będzie dołączony booklet z kilkoma reprodukcjami prac Stefana Iwanka, którego katalog prac wydany został w Athanor.

    rozwiń

    wybrano 3 razy (pozostało 0 z 3)

    przewidywana dostawa: 31 października, 2022

Wpłaty 51

preloader

Komentarze

 
2500 znaków
Zrzutka - Brak zdjęć

Nikt jeszcze nie dodał komentarza, możesz być pierwszy!

Oferty sprzedaży

Wpłać 1 zł i więcej
Kompilacja nagrań Lecha "Emfazego" Stefańskiego

Wśród wszystkich naszych darczyńców zostaną wylosowane 3 sztuki kasety wydawnictwa Alicja na której znajduje się kompilacja kilku osobnych wydawnictw, głównie Katabasis, muzyki szamańskiej, Naw albo Raj, do kasety będzie dołączony booklet z kilkoma reprodukcjami prac Stefana Iwanka, którego katalog prac wydany został w Athanor.

rozwiń

wybrano 3 razy (pozostało 0 z 3)

przewidywana dostawa: 31 października, 2022

Nasi użytkownicy założyli

878 476 zrzutek

i zebrali

807 517 092 zł

A ty na co dziś zbierasz?