Szanowni Państwo,

Są dzieci, które uczą się chodzić. Są dzieci, które uczą się mówić. Moja córeczka Elenka najpierw musiała nauczyć się... przeżyć.

Urodziła się w 29. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 1200 gramów. Była tak maleńka, że mieściła się na przedramieniu. Jej pierwszym domem nie były ramiona mamy, lecz szpitalny inkubator i dźwięk aparatury walczącej o każdy oddech.

Lekarze wielokrotnie odbierali nam nadzieję.

Sepsa. Martwicze zapalenie jelit. Dysplazja płuc. Agresywna retinopatia. Kolejne dramatyczne diagnozy spadały na nas jedna po drugiej. Potem przyszły operacje. Sześć razy otwierano maleńkie ciało mojego dziecka, by ratować to, co jeszcze dało się uratować. Elenka straciła 90% jelit. Spędziła pół roku w szpitalu.

90%.

Dziś żyje tylko dlatego, że każdego dnia przez kilkanaście godzin specjalna pompa tłoczy mieszankę bezpośrednio do jej żył. Nie może po prostu usiąść przy stole i zjeść posiłku jak inne dzieci. Dla niej jedzenie to walka o życie.

A mimo tego wszystkiego Elenka się nie poddaje.

Codziennie walczy o sprawność, o rozwój, o samodzielność. Rehabilitacja trzy razy w tygodniu, kosztowne leczenie, prywatni specjaliści, leki sprowadzane zza granicy i specjalistyczna żywność medyczna to nasza codzienność. Nasz świat to tylko mama i dziecko, które każdego dnia udowadnia, że chce żyć.

Ale sama nie jestem już w stanie unieść tych kosztów. Niestety stan córki nie pozwala mi wrócić do pracy.

Latem tego roku planujemy pojechać na dwa turnusy rehabilitacyjno- usprawniające. Ich koszt to w sumie kilkadziesiąt tysięcy złotych. Żyjemy skromnie ze świadczeń socjalnych dlatego proszę Państwa o pomoc.

CEL ZBIÓRKI to turnus rehabilitacyjny, środki medyczne i opatrunkowe, leki, specjalistyczne środki odżywcze, wizyty lekarskie, koszty dojazdów oraz koszty codziennego funkcjonowania.

Dla mojego dziecka może to być szansą na kolejny krok, kolejne słowo, kolejne miesiące życia bez bólu.

Proszę, pomóżcie mi ocalić dzieciństwo Elenki.

Córka jest benefincjentką Fndacji Avalon. Nr jej subkonta to 22118.

Więcej o historii Elenki można przeczytać na naszej stronie internetowej

(2) Facebook

Dziękujemy za każde nawet najmniejsze wsparcie.