Własny HAARP?

Czy pole elektromagnetyczne może wpływać nie tylko na materię, ale również na zjawiska, których jeszcze do końca nie rozumiemy?

To pytanie od dawna nie daje mi spokoju.

Jak wiecie, od wielu lat zajmuję się rezonansem i eksperymentami z częstotliwościami. Dzięki Waszemu wsparciu powstał już Projekt Oktawid, który został zrealizowany i działa. Każdy zainteresowany może przyjechać do Łodzi, zobaczyć urządzenie na własne oczy i zapoznać się z jego działaniem.

To właśnie doświadczenia zdobyte podczas budowy Projektu Oktawid oraz kolejne eksperymenty z rezonansem i plazmą doprowadziły mnie do pomysłu stworzenia znacznie większej instalacji.

Podczas eksperymentów zauważyłem, że częstotliwości generowane przez misy oraz mój plazmotron wodorowy wywołują ciekawe efekty. To skłoniło mnie do postawienia kolejnej hipotezy.

Jeżeli określoną częstotliwość można wygenerować za pomocą dźwięku lub plazmy, to zgodnie z prawami fizyki tę samą częstotliwość można również wygenerować przy użyciu odpowiednio zaprojektowanego pola elektromagnetycznego. Pytanie brzmi: czy efekt będzie podobny?

Dlatego rozpoczynam pracę nad swoim najbardziej ambitnym projektem.

Plan zakłada budowę dużej cewki zdolnej do generowania bardzo silnych impulsów elektromagnetycznych o kontrolowanej polaryzacji dodatniej i ujemnej. Chcę sprawdzić, czy taki układ może oddziaływać na otoczenie w sposób, którego dotąd nie badałem.

Jednym z celów eksperymentu będzie obserwacja, czy emisja takich impulsów może mieć jakikolwiek związek z lokalnymi zjawiskami atmosferycznymi. Nie zakładam z góry żadnego wyniku – chcę przeprowadzić eksperyment i sprawdzić, co pokażą obserwacje oraz pomiary.

Drugim obszarem badań będzie sprawdzenie, czy częstotliwość 528 Hz generowana elektromagnetycznie może wywoływać odczucia podobne do tych, które część osób przypisuje misom tybetańskim i ich wpływowi na tzw. czakrę serca.

Czy uda się zaobserwować coś niezwykłego? A może okaże się, że część hipotez wymaga potwierdzenia, a część będzie musiała zostać odrzucona?

Tego jeszcze nie wiem.

Wiem natomiast, że jedyną drogą do uzyskania odpowiedzi jest zbudowanie urządzenia i przeprowadzenie eksperymentów.

Na co zostaną przeznaczone środki?

Szacowany koszt budowy prototypowej instalacji wynosi 50 000–70 000 zł.

Zebrane środki zostaną przeznaczone na:

- wykonanie i nawinięcie cewki,

- zakup przewodów, materiałów konstrukcyjnych i elementów mocy,

- budowę układu zasilania i sterowania,

- aparaturę pomiarową,

- wykonanie bezpiecznej konstrukcji do przeprowadzania eksperymentów.

Co otrzymają wspierający?

Chcę, aby ten projekt był tworzony wspólnie z Wami.

Osoby wspierające zbiórkę będą mogły na bieżąco śledzić postępy prac, proces budowy urządzenia, kolejne testy oraz wyniki eksperymentów. Będę regularnie publikował materiały z realizacji projektu i dzielił się zarówno sukcesami, jak i trudnościami napotkanymi podczas jego budowy.

Jeżeli projekt zakończy się powodzeniem, będzie to największa i najbardziej zaawansowana konstrukcja, jaką do tej pory stworzyłem, otwierająca drogę do zupełnie innych możliwości...

Jeżeli uważacie, że warto podjąć próbę i wspólnie sprawdzić, dokąd zaprowadzi nas ten eksperyment, będę wdzięczny za każde wsparcie zarówno finansowe, jak i za udostępnienie tej zbiórki oraz merytoryczne uwagi. Na sam koniec każdy będzie mógł osobiście ocenić To co powstanie

Dziękuję wszystkim, którzy byli ze mną przy Projekcie Oktawid i wszystkim, którzy zdecydują się wesprzeć kolejny etap tej niezwykłej drogi.