Kupiliśmy stary dom, który miał być nowym, bezpiecznym początkiem dla naszej rodziny, miejscem, w którym w końcu odetchniemy. Zamiast tego zderzyliśmy się z rzeczywistością, która nas przytłoczyła.

Ostatnie miesiące to dla nas pasmo niezwykle bolesnych strat i ciosów od losu. W kwietniu pochowaliśmy mamę mojego męża, panią Zofię, a w lipcu odeszła moja ukochana prababcia Maria. Żałoba po ich odejściu nałożyła się na lawinę innych trudności. W marcu straciłam pracę, bo pracodawca nie przedłużył ze mną umowy, a w kwietniu przeszłam osobistą tragedię i poroniłam. Od tamtej pory walczę z depresją i nie pracuję. Utrzymujemy się z zasiłku, który jest przyznany tylko do 27 grudnia 2026 roku – to kropla w morzu potrzeb przy obecnych wydatkach. Sytuację komplikują też nasze stałe zobowiązania: mąż kiedyś założył firmę, która ucierpiała przez pandemię, a zaciągnięte wtedy kredyty bankowe musimy regularnie spłacać, mimo że firma jest zawieszona.Do tego doszła ogromna rewolucja życiowa i przeprowadzka z Wrocławia do Goszcza koło Twardogóry. W trakcie roku szkolnego musieliśmy przepisać dzieci do nowej placówki bliżej domu. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że nasza córka otrzymała diagnozę zespołu Aspergera oraz orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego – nowa szkoła i zmiany są dla niej ogromnym stresem, a my musimy zapewnić jej i synowi stabilne warunki.

Mimo że bywa ciężko, nadal jesteśmy uśmiechnięci, czyści i po prostu dumni, że mamy w końcu swój własny kąt! Radzimy sobie jak możemy: wodę do kąpieli grzejemy w garnkach na gazie i przelewamy do wanny – przy okazji pokazując dzieciom, jak kiedyś wyglądała dawna codzienność, kiedy ciepła woda nie leciała z kranu za jednym pociągnięciem baterii. Staramy się urządzić jak umiemy – kuchnię kupiliśmy używaną z OLX, a nowe łóżka dostaliśmy od mojego brata.

Nie siedzimy z założonymi rękami. Żeby jak najszybciej przygotować pokoje dla dzieci, zaczęliśmy kuć stare tynki. Niestety, po ich ściągnięciu ukazał się dramat – na cegłach wyszła ogromna wilgoć i grzyb, więc czeka nas walka z wilgocią konstrukcyjną. W budynku nie ma też żadnego ogrzewania ani ciepłej wody.

Obecnie śpimy wszyscy w jednym pokoju na dole, ratując się przed zimnem dwoma farelkami – doskonale wiemy, że rachunki za prąd przez to ogrzewanie będą przerażające, ale nie mamy innego wyjścia. Przed zbliżającymi się mrozami te warunki stają się jednak niebezpieczne dla zdrowia i psychiki dzieci.

Z własnych oszczędności udało nam się kupić używany piec na drewno i węgiel za 1000 zł. Mamy już wstępnie dogadanego hydraulika, ale ze względu na szczyt sezonu grzewczego i nawał zleceń musimy cierpliwie czekać na jego wolny termin.

Potrzebujemy Waszego wsparcia, aby sfinansować najbardziej pilne wydatki:

* Podłączenie pieca i materiały instalacyjne (rzury, armatura, robocizna hydraulika),

*Zakup opału na zimę (węgiel i drewno),

*Montaż podgrzewacza ciepłej wody

*Walka z wilgocią i osuszenie ścian, by dzieci (zwłaszcza córka potrzebująca spokoju i bezpiecznej przestrzeni) mogły w końcu zamieszkać w swoich pokojach.

Nasz obecny cel początkowy to 18 000 zł. Kwota ta pozwoli nam opłacić podłączenie pieca, instalację oraz kupić opał, by w domu zrobiło się bezpiecznie i ciepło.

To jednak nie wszystko. Dom wymaga również pilnego remontu dachu. W najbliższych dniach otrzymamy dokładną wycenę od firmy dekarskiej – gdy tylko ją poznamy, natychmiast podzielimy się nią z Wami w zakładce „Aktualności” i zaktualizujemy kwotę zbiórki.

Pomoc rzeczowa:

Jeżeli ktoś nie ma możliwości wesprzeć nas finansowo, a zostały Wam po remontach materiały budowlane (np. płyty GK, płyty OSB, materiały izolacyjne, profile itp.) – również przyjmiemy je z ogromną wdzięcznością. Każda taka rzecz to dla nas mniejsze koszty i krok bliżej do wykończenia pokoi dla dzieci.

Z całego serca dziękujemy za każdą wpłatę, przekazane materiały, dobre słowo, a przede wszystkim za każde udostępnienie naszej historii. To dla nas jedyna szansa, by przetrwać ten czas. Dziękujemy!