Z ogromnym wahaniem piszę te słowa dzisiaj...

W obliczu wczorajszej tragicznej wiadomości o śmierci Łukasza Litewki, czujemy ogromną blokadę. Serce pęka na myśl o tej stracie. Czujemy wstyd, prosząc o pomoc dla siebie, gdy gdzieś obok rodzina i bliscy opłakują stratę ukochanej osoby. Wiemy, że utrata życia to tragedia ostateczna, przy której utrata dachu nad głową wydaje się mniejszym nieszczęściem.

Mamy jednak głęboką nadzieję, że kontynuowanie łańcucha dobra, z którego Pan Łukasz tak bardzo słynął, będzie najlepszym hołdem dla Jego pamięci. On zawsze uczył nas, że każda pomoc ma znaczenie i że nigdy nie wolno zostawiać drugiego człowieka w potrzebie.

Prosimy Was – jeśli możecie – pomóżcie nam dokończyć ten dom. Niech ta pomoc będzie cegiełką dołożoną do wielkiego dziedzictwa dobra, które Pan Łukasz po sobie zostawił. Wyrażamy najgłębszy żal i łączymy się w bólu z wszystkimi, których ta tragedia dotknęła.

Drodzy Darczyńcy, Przyjaciele, Ludzie o wielkich sercach.

Z całego serca chcielibyśmy podziękować za każdy grosz i każde dobre słowo, które do nas dotarło. Dzięki Waszemu wsparciu z poprzedniej zbiórki, darowiznom bezpośrednim oraz ogromnemu wysiłkowi finansowemu naszej rodziny – w tym zaciągniętym pożyczkom i kredytom – mury nowego domu zaczęły piąć się w górę. Widok powstającego domu daje nam nadzieję, ale droga do jego ukończenia jest jeszcze długa i niezwykle trudna.

Niestety, nasze środki są na wyczerpaniu. Brakuje nam funduszy na wykończenie wnętrz oraz podstawowe wyposażenie, które pozwoliłoby rodzicom zamieszkać w godnych warunkach. Czas jest dla nas największym wrogiem, a pośpiech wynika z troski o zdrowie taty.

Mój tata bardzo cierpi. To on jako pierwszy rzucił się do gaszenia pożaru, chcąc ratować dorobek całego życia. To wtedy spadł z drabiny, co przypłacił ogromnym uszczerbkiem na zdrowiu. Dziś tata jest po operacji wymiany stawu biodrowego, ma zerwane więzadła w kolanach i każdy ruch sprawia mu potworny ból. W mieszkaniu, które obecnie użyczają rodzice, tata musi codziennie pokonywać schody. Dla zdrowego człowieka to chwila, dla niego – to katusze i walka z własnym ciałem. Nowy, parterowy dom to dla niego jedyna szansa na życie bez codziennego cierpienia fizycznego.

Dziękujemy za każdą pomoc, za udostępnienie i za to, że jesteście z nami.