Hej! Z tej strony Natalia Płochocka. Większość z Was zapewne miała okazję poznać mnie na boisku lub poza nim. Mam 21 lat i od zawsze jestem związana ze sportem w każdej jego postaci, ale o tym za chwilę... 4 sierpnia tego roku (2024 r.) ponownie zerwałam więzadło krzyżowe przednie w prawym kolanie. Stało się to na sparingu, w kontakcie z przeciwniczką. To już druga taka kontuzja – pierwsza miała miejsce 4 lata temu. Tak jak wtedy, tak i teraz moim celem jest powrót na boisko. Piłka nożna to dla mnie coś więcej niż sport. To pasja, która ukształtowała mnie jako człowieka. Dzięki niej poznałam wielu wspaniałych ludzi, odkryłam mnóstwo interesujących miejsc i nauczyłam się cieszyć z najdrobniejszych rzeczy! Nie wyobrażam sobie, że mogłabym zrezygnować z tego, co kocham. Będę bardzo wdzięczna za każdą wpłatę, która przybliży mnie do osiągnięcia tego celu.

Dlaczego piłka?

Zaczynałam klasycznie - od osiedlowego grania z chłopakami. Chodziłam również do szkoły sportowej, w której mogłam pielęgnować swoją pasję. W wieku 16 lat dołączyłam do mojej pierwszej drużyny żeńskiej.

Spełniam się także w roli Trenerki. Dzielę się swoją pasją z najmłodszymi, wciąż pozostając przy ulubionym sporcie.

Studiuję również na Uniwersytecie Warszawskim. Do tej pory reprezentowałam uczelnię na Akademickich Mistrzostwach Polski.

Znajduję się na 2. roku filologii polskiej. Przede mną trudny okres, który wymaga ode mnie wiele ciężkiej pracy, determinacji oraz cierpliwości. Wierzę, że dam sobie radę. Wiem, że za te kilkanaście miesięcy stanę na murawie boiska w towarzystwie mojej ukochanej piłki...

Udało się znaleźć najwcześniejszy dostępny termin w jednym z warszawskich szpitali. Uzbierana kwota pozwoli mi opłacić bardzo kosztowną, solidną rehabilitację.

Cześć! Pojawiam się z przyszłości - niespełna dwa lata po założeniu tej zbiórki. Ta aktualizacja jest przede wszystkim dla tych, którzy są ze mną od samego początku i zastanawiają się, dlaczego wciąż nie wróciłam na boisko. Po tym, jak sprawy się pokomplikowały, 22 marca 2026 roku przeszłam trzecią i - mam nadzieję - już ostatnią operację kolana. Teraz jestem w trakcie intensywnej rehabilitacji i każdego dnia walczę o powrót na boisko. W aktualnościach opisałam historię mojego prawego kolana, które, głęboko wierzę, przyczyni się do wielu sukcesów. Dziękuję Wam za dotychczasowe wsparcie i... do zobaczenia!

Dziękuję za każdy gest! – Natka 😊