Lexington to spełnienie moich dziecięcych marzeń <3

Kupiliśmy go jako niespełna trzyletniego konia – pełnego życia, ciekawości i zaufania do świata. Patrząc na niego widziałam przyszłość, spokojne dorastanie, pierwsze wspólne kroki, budowanie relacji, która miała trwać latami. Obiecałam mu w myślach jedno, że dam mu dobre życie. Nie wiedziałam jednak jak bardzo ta obietnica zostanie wystawiona na próbę.

Kilka miesięcy później zaczęło się coś niepokojącego. Czasem robił krok inaczej. Czasem jakby się wahał. Raz było dobrze, raz źle. Szukaliśmy odpowiedzi wszędzie i za każdym razem słyszeliśmy: „powinno samo przejść”, „pewnie się podbił”, „może wystarczy wizyta fizjoterapeuty”, „jest młody, musi nabrać równowagi”.

Chcieliśmy w to wierzyć. Jednak prawda okazała się bardziej skomplikowana...

Jeden specjalista spojrzał na stare zdjęcia, wykonywane podczas kupna i zobaczył coś, co zmieniło wszystko. Coś, co było tam od początku. Cysta w kości koronowej – ukryta głęboko, trudna do leczenia, powoli odbierająca mu komfort życia... a my przez cały ten cały czas nie znaliśmy przyczyny tych „okresowych” kulawizn.

Lexi to nie tylko „koń”.

To spojrzenie, które szuka człowieka.

To bezgraniczne zaufanie, które dostaliśmy bezwarunkowo.

Od kiedy poznaliśmy przyczynę, robimy wszystko, żeby go wyleczyć i mu ulżyć. Specjalna dieta, częste werkowanie, delikatny ruch tylko w stępie, życie w stadzie na pastwisku. Szukamy każdej możliwej drogi, żeby pomóc mu bez operacji, która wisi nad nami jako ostateczność i przeraża mnie bardziej niż cokolwiek...

Ponad 600 kilogramów życia oddane w ręce narkozy. Chwila wybudzania, w której strach może sprawić, że zrobi sobie ogromną krzywdę... Długa, trudna rehabilitacja, stres, ból i niepewność.

A mimo to... jeśli to jedyna szansa – podejmiemy ją.

Bo nie potrafię patrzeć, jak ktoś, kogo kocham, cierpi.

Jestem gotowa zrobić wszystko, aby wrócił do zdrowia i mógł cieszyć się oraz biegać bez dyskomfortu i bólu.

Musimy zrobić wszystko, musimy spróbować, musimy mu pomóc!