Cześć!

Bardzo się cieszę, że tutaj jesteś. Pozwól, że pokrótce opiszę co ja tu robię.

Zawsze chciałam wyjechać na misję i zawsze znajdowałam argument, żeby tego nie zrobić.

W życiu próbowałam różnych rzeczy. Pracowałam w administracji rządowej, we wpływowym instytucie, w dużym holdingu, w sadzie i na magazynie. Wspinałam się po górach w różnych zakątkach świata, żeglowałam po Pacyfiku, wysadzałam granaty w wojsku, latałam paralotnią, autostopem zwiedziałam Amerykę Centralną, a nawet uciekałam przed niedźwiedziami na Kamczatce. Długo mogłabym wymieniać. Może brzmi to fascynująco, ale mimo to pragnienie wyjazdu na misję nie zostało ugaszone.

Dopiero niedawno dojrzałam do poczucia, że prawdziwe szczęście wcale nie polega na zdobywaniu świata, sukcesie zawodowym i powszechnym uznaniu, tylko NA CODZIENNYM ŻYCIU. Na uważności, na dostrzeganiu potrzeb drugiego człowieka, na umiejętności wyrzeczenia się samego siebie i swoich potrzeb. Nie trzeba robić nic spektakularnego, żeby żyć pełnią życia. Tę prostotę odzwierciedla charyzmat organizacji Domy Serca, z którymi pragnę wyjechać na wolontariat misyjny.