Pomoc na zęby...?! Ta prośba wydaje się błaha na tle innych zbiórek.

Jednak każdy z nas używa zębów cały czas i nie wyobraża sobie funkcjonowania bez nich. Ja niestety ich nie mam!

Na imię mi Magdalena, mam 37 lat i od urodzenia cierpię na hipodoncję - zaburzenie rozwoju zębów w postaci wrodzonego braku zębów stałych. W okolicy brakujących zębów występuje u mnie zanik kości szczęki i żuchwy. Przez wszystkie lata mojego życia nie było roku, kiedy czułabym się normalnie, w pełni sił. Proszę Cię o pomoc w zakończeniu najdłuższego koszmaru i leczenia w moim życiu.

Chorzy na hipodoncję często borykają się z brakiem pewności siebie i depresją. Brak zębów nie pozwala na normalne dorastanie, zwłaszcza w wieku nastoletnim. Bo trudno przecież jest rozmawiać i uśmiechać się, kiedy widać takie braki. Ja do dzisiaj miewam koszmary dotyczące moich trudnych wspomnień. Jednak jestem osobą, która uwielbia kontakt z ludźmi, która ma ogromną pasję. Kocham modę i sztukę. Po ukończeniu studiów artystycznych pracowałam w zawodzie, na tyle na ile pozwalało mi zdrowie. 

W sprawie uzębienia od dzieciństwa lekarze nie wiedzieli, co ze mną zrobić. Mój przypadek jest na tyle skomplikowany, że omawiano go na sympozjum naukowym. Radzono mi, abym czekała na postęp technologii w dziedzinie protetyki. Jednak nie mogę już czekać.

Moja choroba prowadzi do bólów w szczęce, bólów kręgosłupa i stanów zapalnych zębów. Cierpię na nawracające krwawienia dziąseł, problemy z gryzieniem. Oprócz bólu mięśni i stawów, zwłaszcza w szczęce, doświadczam przewlekłych bólów głowy, problemów neurologicznych, problemów ze snem, jak również oddychaniem. Codzienny ból i stany zapalne nie pozwala normalnie funkcjonować, ani też planować przyszłości, w tym macierzyństwa i powrotu do życia zawodowego. W konsekwencji przyjmowanych w przeszłości antybiotyków i zabiegów protetyczno-stomatologicznych, mam problemy z jelitami, wątrobą i trzustką. Z tego powodu musiałam znacznie ograniczyć możliwość wykonywania pracy i skupiam się na przeżyciu każdego następnego dnia.

Dotychczas na moje leczenie wydaliśmy z mężem już ponad 100 tys. zł, między innymi na implanty oraz przeszczep kości, któremu poddałam się 3 lata temu. Tego typu leczenie nie podlega refundacji NFZ.

Przede mną ostatni etap leczenia, który jest niesamowicie intensywny i kosztowny. Koszt najbliższych etapów leczenia rehabilitacyjnego wynosi 126 681 zł. Jest to kwota, która przewyższa nasze obecne możliwości finansowe, ponadto finansowanie poszczególnych etapów jest wymagane w krótkim odstępie czasu.

Leczenie będące przedmiotem zbiórki obejmuje: protetykę: implanty, implant z przebiciem do zatoki, odbudowę kości, chirurgię, opracowanie zębów pod korony, zęby prototypowe, korony ceramiczne.

Proszę Cię o pomoc w zebraniu pieniędzy. To dla mnie ogromna szansa na powrót do zdrowia oraz życie bez bólu choćby przy tak prozaicznych czynnościach, jak gryzienie.

Dziękuję każdej osobie, która zdecyduje się na wsparcie lub udostępnienie tej zbiórki dalej! Każda złotówka ma znaczenie.