Zbieramy na wydruk 1000 egzemplarzy niezwykłej książki: „Mały Prync”

– czyli „Mały Książę” przetłumaczonej na język podlaski.

To nie tylko przekład. To opowieść o języku, który w nas żyje. Tłumaczenia dokonał kilka lat temu Jan Maksymiuk, a dziś chcemy nadać jego pracy realną formę: książkę, którą będzie można wziąć do ręki, przeczytać dzieciom, podarować babci, postawić na półce jako dowód, że „po swojomu” nadal istnieje.

Dlaczego to robimy?

Bo ten język był z nami od zawsze. Brzmiał w kuchni, na podwórku, w codziennych rozmowach. Nie nazywałyśmy go gwarą ani mikrojęzykiem. 

Po prostu się nim mówiło. Ale z biegiem lat zaczął cichnąć. Dziś coraz rzadziej słychać go w codzienności. A przecież to nasza historia i tożsamość.

Kto za tym stoi?

Jan Maksymiuk – tłumacz z pasji, człowiek, który kocha Podlasie i postanowił przetłumaczyć „Małego Księcia” na mikrojęzyk, by zachować jego piękno. 

My - Olga i Karolina – miłośniczki „Małego Księcia” – zdecydowałyśmy się wydać tę książkę, by każdy mógł usłyszeć, jak pięknie brzmi nasz język. Ten projekt to kawałek naszego serca.

„Mały Prync” to nasz sposób, by ten język ocalić. Zasługuje on na literaturę, miejsce w książkach, szansę, by zabrzmieć na nowo. To nasz hołd dla języka, który słyszałyśmy od dziecka. To symbol powrotu do korzeni. To projekt, który łączy pokolenia i daje nadzieję, że ten język będzie żył dalej – nie tylko w sercach, ale i na papierze.

Na co zbieramy?

• Wydruk 1000 sztuk książki „Mały Prync” – w twardej oprawie, z oryginalnymi ilustracjami, gotowej do czytania.
• Koszty przygotowania do druku.
• Promocję projektu i działania związane z jego upowszechnianiem – by książka dotarła do jak największej liczby osób: dzieci, dorosłych, nauczycieli, bibliotek, instytucji kultury.

Dlaczego warto nas wesprzeć?

To gest – wobec tych, którzy mówili po swojomu, i wobec tych, którzy jeszcze mogą ten język pokochać. Bo każdy język zasługuje na to, by być usłyszanym, bo język, który się czyta, słyszy, mówi – nie umiera.

Wesprzyj wydanie „Małego Prynca”. Niech mówi – po swojomu.