Urodziła się w polu i tam upłynęło całe jej krótkie, ośmiomiesięczne życie. Cicha, łagodna, żyła na uboczu, nikomu nie wadząc… Jej jedynym wsparciem była wolontariuszka, która regularnie przyjeżdżała, by ją nakarmić i choć na chwilę dać jej namiastkę bezpieczeństwa. 

Za każdym razem, gdy słyszała nadjeżdżający samochód, merdała ogonkiem z radości, bo wiedziała, że to oznacza pełny brzuszek i ukochane głaskanie. Była tak niewinna, tak ufna, tak bardzo spragniona miłości...

Została zaszczepiona, wysterylizowana… miała przed sobą całe życie.

A jednak dla kogoś stała się żywą tarczą strzelniczą.

Nigdy nie zrozumiemy, jak można celować w bezbronną, ufającą człowiekowi istotę. Ktoś z premedytacją strzelał do niej żeby ją zabić. 

Śrut przebił jej skórę, przeszył kręgosłup i wyleciał po drugiej stronie… Jeden strzał. Jedna chwila. A ból, którego doznała, jest nie do opisania.

Gdyby nie wolontariuszka, która po raz kolejny przyjechała ją nakarmić, sunia konałaby w samotności i niewyobrażalnym cierpieniu. Dziewczyna najpierw usłyszała rozpaczliwy skowyt, a potem zobaczyła ją wijącą się z bólu na ziemi. Bez chwili wahania wzięła ją w ramiona i pobiegła do samochodu, by ratować jej życie. W klinice zdjęcie RTG pokazało okrutną prawdę — śrut, który zniszczył jej kręgosłup.

Najbliższe dni przesądzą o wszystkim.

Sunia nie jest w stanie wstać. Jej tylne łapki odmówiły posłuszeństwa. Cały czas skowyczy i płacze z bólu. Jest przerażona, unieruchomiona, zdana wyłącznie na pomoc człowieka...

Jaki to paradoks kiedy jeden cZŁOwiek doprowadził ją do tego stanu, a drugi robi wszystko by ją uratować..

Koszty leczenia będą ogromne… ale to jej jedyna szansa.

Błagamy — pomóżcie ocalić jej życie. Ona zasługuje choć na odrobinę dobra po tym, co ją spotkało.