Przygarnięte zwierzęta ogromnie potrzebują Państwa pomocy. Boję się, że pewnego dnia zabraknie mi środków na jedzenie dla nich.

Opiekuję się obecnie 117 kotami, psami i ptakami. Zwierzęta te pojawiły się u mnie w wyniku dramatycznych dla nich okoliczności. Najczęściej ktoś je po prostu wyrzucił z domu albo chciał utopić, albo uległy wypadkowi i nie mogły same zdobyć już pożywienia.

W samą porę znajdowali się jednak dobrzy ludzie, którzy te biedne, udręczone i chore zwierzęta uratowali i przynieśli je do mnie. Gdy wybuchła wojna w Ukrainie przyjęłam w sumie 53 kotków i psów, w tym przeuroczą suczkę Vikę, która, jak mi powiedziano, mieszkała z właścicielami gdzieś pod Donbasem. Jej właściciele zginęli. Suczka została uratowana przez ukraińskich wolontariuszy i trafiła do Polski. Piszę o Vice, bo w jej oczach często widać po prostu traumę i tęsknotę za właścicielami. Vika poniżej na zdjęciu siedzi w wiklinowym legowisku.

Staram się zapewnić Vice i innym moim zwierzakom jak najlepsze warunki, aby były szczęśliwe i odbudowały zaufanie do człowieka. Boję się jednak, że nie będzie to nadal możliwe, bo zabraknie mi pieniędzy.

Przez 30 lat razem z moją przyjaciółką Atsuko Ogawą, Japonką, bez problemów z własnych środków utrzymywałyśmy zwierzęta, zapewniając im systematyczne leczenie, dobrej jakości jedzenie i dużo przestrzeni do życia.

Atsuko była bardzo utalentowaną pianistką, która zakochała się w muzyce Szopena i tak trafiła do Polski. W ramach Centrum Kultury Japońskiej w Przemyślu (www.yamato.edu.pl), które prowadziłyśmy, organizowałyśmy festiwale, występy i koncerty charytatywne na rzecz skrzywdzonych i bezdomnych zwierząt. Atsuko udzielała ponadto lekcji języka japońskiego. Byłyśmy też zapraszane na różne wydarzenia muzyczne.

Zebrane środki i większą część naszego wynagrodzenia przeznaczałyśmy na utrzymanie zwierząt. Urządziłyśmy przestronne woliery, które znajdują się w moim ogrodzie. Zwierzaki najbardziej skrzywdzone przez los mieszkają ze mną w domu.

Niesienie pomocy stało się misją naszego życia. Było tak do 11 lutego 2023 roku, kiedy przestało bić serce Atsuko Ogawy. Odeszła nagle, w czasie swojego pobytu w Japonii. Ja zostałam sama z ponad setką ukraińskich i polskich kotów oraz psów, o które nadal chcę się troszczyć. Nie wyobrażam sobie, aby pozostały bez jedzenia i opieki.

Wraz ze śmiercią Atsuko urwały się wszystkie możliwości zarobku, a ja wydałam już wszystkie prywatne oszczędności na moje zwierzęta. Dlatego teraz bardzo potrzebuję Państwa pomocy i najserdeczniej proszę o nią, żeby móc dalej zapewnić zwierzętom bezpieczny azyl. Niezbędne są środki na opiekę weterynaryjną, karmę, na zapewnienie higieny i czystości. Tylko za suchą karmę płacę miesięcznie 7 tysięcy złotych. A na pełną opiekę potrzebuję miesięcznie 20 tysięcy złotych. Przy czym ja sama nie potrzebuję pieniędzy, otrzymuję emeryturę, nieco ponad 3 tys. zł, co wystarcza mi na niezbędne opłaty i utrzymanie.

Dlatego bardzo proszę o wsparcie finansowe wszystkich Państwa, wrażliwych na niedolę zwierząt, które są bezbronnymi ofiarami wojen i ludzkiego okrucieństwa. Nawet za najmniejszą kwotę będę mogła coś kupić dla zwierząt. Ich los jest w Państwa rękach. Ja zaopiekuję się nimi do ich biologicznej śmierci... są całym moim życiem! 

Chcesz wiedzieć więcej:

Iga Dżochowska z Przemyśla opiekuje się ponad setką psów i kotów. Prosi o wsparcie [WIDEO] | Nowiny (nowiny24.pl)

https://www.biznesistyl.pl/ludzie/sylwetki/23149_.html

https://uwaga.tvn.pl/akcje-agi/zwierzeta-sa-najwazniejsze-6694958 

Kochani Darczyńcy!

Dziękuję za dotychczasowy udział w zrzutce! Zebrane środki w 100% przeznaczam na suchą i mokrą karmę oraz na konieczne leczenie zwierząt i zapewnienie im czystości.

W międzyczasie zdążyłam przygarnąć kolejne kotki - jednego nieuleczalne chorego z Ukrainy oraz dwa maleństwa znalezione w rowie w Przemyślu. Bardzo Państwa proszę o kontynuację pomocy finansowej.