DO WSZYSTKICH LUDZI DOBREJ WOLI. OBYWATELE!

Gdy przemoc Łukaszenki i zdrada nowej Targowicy sięgnęły po wolność i bezpieczeństwo osób, gdy niewinnych ściga się więzieniem, konfiskatą, wygnaniem i hańbą, nie wolno nam stać z założonymi rękami. Kto cierpi za sprawę Ojczyzny, ten cierpi za wszystkich; a kto zostawia bez opieki prześladowanych, ten jakby drugi raz przyczyniał się do ich niedoli. Wzywam tedy wszystkich ludzi dobrej woli, wszelkiego stanu i powołania, aby wedle możności wsparli zrzutkę na ratunek dla represjonowanych przez reżim Łukaszenki i dla ich rodzin. Nie pytam, kto ile da; pytam, kto serce ma ku sprawiedliwości. Jednemu niech będzie łatwiej ofiarować większą sumę, drugiemu choćby drobny grosz: byle ta pomoc była stała, uczciwa i rychła.

Niech z tej składki idzie chleb, odzienie na zimę, lekarstwo dla chorych, i opłata bezpiecznego schronienia dla ściganych. Niech będzie z niej pomoc w podróży i w osiedleniu na czas najcięższy; nie dla zbytku, lecz dla ocalenia życia i honoru. Dajcie, aby rodziny naszych rodaków – Polaków i Białorusinów z Kresów nie musiały wybierać między głodem a zaprzedaniem sumienia. Kto pragnie wspomóc, niech czyni to roztropnie i bez rozgłosu, przez ludzi wiarygodnych, znanych z prawości, aby dobroczynność nie stała się sidłem dla ofiarodawcy ani dla potrzebującego. A kto pieniędzy dać nie może, niech da pracę, schronienie, odzież, żywność, wiadomość potrzebną, przewóz bezpieczny; bo i to jest ofiara, i to jest służba publiczna.

Polacy i Białorusini! Bądźmy jednym ciałem w nieszczęściu: łączmy serca, ręce i sposoby. Niech każdy uczciwy człowiek poczyta za swój obowiązek podźwignąć tych, których za miłość Ojczyzny złamano. Tak się mierzy prawdziwa cnota narodowa: nie w słowach, lecz w pomocy udzielonej cierpiącym. Jeśli ma powstać dzień sprawiedliwości, musi go poprzedzić noc wierności – wierności dla bliźniego. Kto dziś ratuje represjonowanego i rodzinę jego, ten ratuje cząstkę naszej Rzeczypospolitej Obojga Narodów!

Z poważaniem, Komitet Solidarności Represjonowanych i

Przedstawiciel Komitetu Denis Sobko

DA ÚSICH LUDZIEJ DOBRAJ VOLI.

HRAMADZIANIE!



Kali hvalt dyktatora Łukašenki i zdrada novaj Targovicy pasiahnuli na volu j biaspieku asob, kali niavinnych prasladujuć źniavoleńniem, kanfiskacyjaj, vyhnańnem i hańbaj, nie volna nam stajać skłaŭšy ruki. Chto cierpić za spravu Ajčyny, toj cierpić za nas usich; a chto pakidaje biez apieki prasledavanych, toj jakby druhi raz pryčyniŭsia da ich niadoli

Tamu zaklikaju ŭsich ludziej dobraj voli, usiakaha stanu j paklikańnia, kab pavodle mahčymaściaŭ padtrymali zbor na ratunak represavanych režymam i dla ich siemjaŭ. Nie pytaju, chto kolki daść; pytaju, chto serca maje da spraviadlivaści. Adnamu niachaj budzie lahčej achviaravać bolšuju sumu, druhomu choć by drobny hroš: aby tolki hetaja pomač była stałaja, sumlennaja j chutkaja.​

Niachaj z hetaj składki idzie chleb, lek dla chvorych i apłata biaspiečnaha prytulku dla prasladavanych. Niachaj ź jaje budzie pomač u darozie j u pasialeńni na čas najciažejšy; nie dla raskošy, ale dla ŭratavańnia žyćcia j honaru. Dajcie, kab siemji našych rodnych – Palakaŭ i Biełarusaŭ z Pamiežža – nie musili vybirać pamiž hoładam i zdradaj sumleńnia. Chto hrošaj dać nie moža, chaj daść pracu, prytułak, adziežu, charčy, biaspiečny pieravoz; bo i heta jość achviara, i heta jość słužba hramadzkaja.​

Palaki i Biełarusy! Budźma adnym ciełam u nieščaści: jadnajma sercy, rukі j sposaby. Niachaj kožny sumlenny čałaviek pamoža uźniać tych, каho za luboŭ da Ajčyny pryhniali. Tak vymiarajecca sapraŭdnaja narodnaja cnota: nie ŭ słavach, ale ŭ dapamozie, dadzienaj pakutnym.​

Kali pavinien paŭstać dzień spraviadlivasci, musić jaho papiaredzić noč viernaści – viernaści da bližniaha. Chto siońnia ratuje represavanaha i siamju jaho, toj ratuje častku našaj Rečy Paspalitaj Abodźviuch Narodaŭ!

Z poważaniem, Komitet Solidarności Represjonowanych i

Przedstawiciel Komitetu Denis Sobko

​