Nazywam się Daniel. Piszę te słowa z ogromnym ciężarem na sercu, ale także z nadzieją, że wspólnie możemy pomóc mojej bliskiej przyjaciółce — Agnieszce Garnyś.

Nasza znajomość rozpoczęła się podczas wspólnej podróży na Mauritius. Od tamtej chwili razem odkrywaliśmy wiele krajów, dzieliliśmy radość, śmiech, zachwyt nad światem i wspomnienia, które pozostają na całe życie.

Agnieszka jest radcą prawnym, ale przede wszystkim zawsze była osobą pełną życia — ciekawą świata, otwartą na ludzi i gotową pomagać innym. Kochała podróże, nowe miejsca i spotkania z ludźmi. Szczególne miejsce w jej sercu zajmowała Etiopia, do której wracała myślami, wspomnieniami i marzeniami.

Jeszcze niedawno Agnieszka przemierzała świat. Dziś uczy się odzyskiwać sprawność.

W styczniu 2026 roku nagle poważnie zachorowała. Początkowo leczono ją z powodu ostrego zapalenia trzustki. Niedługo później jej stan gwałtownie się pogorszył. W marcu trafiła do szpitala w Szczecinie, gdzie rozpoznano u niej niezwykle rzadką i ciężką chorobę neurologiczną — zespół sztywnego człowieka w wariancie PERM, czyli postępujące zapalenie mózgu i rdzenia przebiegające ze sztywnością mięśni i miokloniami.

Choroba zaatakowała z ogromną siłą. Agnieszka przez wiele tygodni była utrzymywana w śpiączce farmakologicznej. Doszło do ostrej niewydolności oddechowej. Musiała być długo wentylowana mechanicznie i przeszła tracheostomię. Podczas hospitalizacji pojawiły się również inne poważne powikłania, między innymi niewydolność wątroby, zaburzenia poziomu cukru.

Przez niemal cztery miesiące lekarze, pielęgniarki i rehabilitanci walczyli o jej życie i zdrowie. Dziś Agnieszka jest już przytomna, powoli odzyskuje kontakt z otoczeniem i podejmuje próby poruszania się. Każdy jej gest i każdy najmniejszy postęp są dla nas ogromnym zwycięstwem. Jednak przed nią nadal bardzo długa, trudna i wymagająca droga.

10 lipca Agnieszka została przeniesiona do szpitala rehabilitacyjnego w Szczecinie. Rozpoczyna teraz kolejny etap walki — o samodzielne oddychanie, mówienie, siadanie, chodzenie i powrót do zwykłego życia.

Nie wiemy, jak długo potrwa rehabilitacja ani jak wiele sprawności uda się odzyskać. Wiemy jednak, że Agnieszka się nie poddaje. My również nie możemy się poddać.

Potrzebne będą środki na intensywną i długotrwałą rehabilitację, konsultacje specjalistyczne, sprzęt medyczny i rehabilitacyjny, środki pielęgnacyjne, leki, transport oraz dalszą opiekę po zakończeniu leczenia szpitalnego. Koszty mogą przekroczyć możliwości jednej osoby i najbliższych.

Dlatego z całego serca proszę o pomoc.

Każda wpłata — nawet najmniejsza — przybliża Agnieszkę do odzyskania samodzielności. Jeżeli nie możesz wesprzeć zbiórki finansowo, proszę, udostępnij ją. Być może dzięki Tobie dotrze do osoby, która będzie mogła pomóc.

Agnieszka przez całe życie była blisko ludzi i chętnie pomagała innym. Dzisiaj sama potrzebuje naszej obecności, solidarności i wsparcia.

Pomóżmy jej ponownie stanąć na nogi. Pomóżmy jej wrócić do ludzi, podróży i świata, który tak bardzo kocha. Pomóżmy Agnieszce odzyskać życie.

Dziękuję za każdą wpłatę, każde udostępnienie.

Daniel

My name is Daniel. I am writing these words with a very heavy heart, but also with hope that together we can help my close friend, Agnieszka Garnyś.

Our friendship began during a trip to Mauritius. From that moment on, we travelled through many countries together, sharing joy, laughter, fascination with the world, and memories that will stay with us forever.

Agnieszka is a legal adviser, but above all she has always been a person full of life — curious about the world, open to people, and always ready to help others. She loved travelling, discovering new places, and meeting people. Ethiopia held a particularly special place in her heart, and she often returned to it in her memories, thoughts, and dreams.

Not long ago, Agnieszka was travelling the world. Today, she is learning how to regain her strength and independence.

In January 2026, she suddenly became seriously ill. At first, she was treated for acute pancreatitis. Soon afterwards, her condition deteriorated dramatically. In March, she was admitted to a hospital in Szczecin, where she was diagnosed with an extremely rare and severe neurological condition — stiff-person syndrome in the PERM variant, a progressive inflammation of the brain and spinal cord accompanied by severe muscle stiffness and involuntary muscle jerks.

The disease attacked with tremendous force. Agnieszka spent many weeks in a medically induced coma. She suffered acute respiratory failure, required prolonged mechanical ventilation, and underwent a tracheostomy. During her hospital stay, she also developed other serious complications, including liver failure, blood sugar disorders, and a pressure sore requiring further treatment and care.

For almost four months, doctors, nurses, and rehabilitation specialists fought for her life and health. Today, Agnieszka is conscious, gradually regaining contact with the people around her, and making attempts to move. Every gesture and every small improvement is a tremendous victory for us. However, she still has a very long, difficult, and demanding road ahead.

On 10 July, Agnieszka was transferred to a rehabilitation hospital in Szczecin. She is now beginning the next stage of her fight — to breathe independently, speak, sit up, walk, and return to everyday life.

We do not know how long the rehabilitation will take or how much independence she will be able to regain. What we do know is that Agnieszka is not giving up. And neither can we.

Funds are needed for long-term and intensive rehabilitation, specialist consultations, medical and rehabilitation equipment, nursing supplies, medication, transport, and continued care after she leaves the hospital. The costs may be far beyond what one person or her loved ones can manage alone.

That is why I am asking you from the bottom of my heart for help.

Every donation, no matter how small, brings Agnieszka closer to regaining her independence. If you are unable to support the fundraiser financially, please share it. Perhaps thanks to you, it will reach someone who can help.

Agnieszka has always been close to people and willing to help others. Today, she is the one who needs our presence, solidarity, and support.

Let us help her stand on her feet again. Let us help her return to people, to travelling, and to the world she loves so much. Let us help Agnieszka get her life back.

Thank you for every donation, every share, every kind word, and every prayer.

Daniel

ስሜ ዳንኤል ነው። እነዚህን ቃላት በከባድ ልብ እጽፋለሁ፣ ነገር ግን ሁላችንም በአንድነት የቅርብ ጓደኛዬን አግኒየሽካ ጋርኒሽን ልንረዳ እንደምንችል ተስፋ አለኝ።

ወዳጅነታችን በሞሪሸስ ባደረግነው የጋራ ጉዞ ተጀመረ። ከዚያን ጊዜ ጀምሮ ብዙ አገራትን አብረን ተጓዝን፣ ደስታን፣ ሳቅን፣ ዓለምን የማወቅ ጉጉትን እና ለዘላለም የሚቆዩ ትዝታዎችን ተካፈልን።

አግኒየሽካ የሕግ አማካሪ ናት፣ ነገር ግን ከሁሉ በላይ ሁልጊዜ ሕይወትን የምትወድ፣ ዓለምን ለማወቅ ጉጉት ያላት፣ ለሰዎች ክፍት የሆነች እና ሌሎችን ለመርዳት ዝግጁ የሆነች ሰው ናት። መጓዝን፣ አዳዲስ ቦታዎችን ማየትን እና ከሰዎች ጋር መገናኘትን ትወድ ነበር። ኢትዮጵያ በልቧ ውስጥ ልዩ ቦታ ነበራት፤ በትዝታዋ፣ በሐሳቧ እና በሕልሟ ወደዚያ ትመለስ ነበር።

ብዙም ሳይቆይ አግኒየሽካ ዓለምን ትጓዝ ነበር። ዛሬ ግን ኃይሏን እና ነፃነቷን እንደገና ለማግኘት እየተማረች ነው።

በጥር 2026 በድንገት በጣም ታመመች። መጀመሪያ በከባድ የጣፊያ እብጠት ታከም ነበር። ከዚያ በኋላ ሁኔታዋ በፍጥነት እጅግ ተባባሰ። በመጋቢት ወደ ሽቼቺን ሆስፒታል ተገባች፣ በዚያም እጅግ አልፎ አልፎ የሚከሰት እና ከባድ የነርቭ በሽታ — በPERM ዓይነት የሚታወቀው የሰውነት ግትርነት ሲንድሮም — እንዳለባት ተረጋገጠ። ይህ በሽታ የአንጎልና የአከርካሪ አጥንት እየባሰ የሚሄድ እብጠትን፣ ከባድ የጡንቻ ግትርነትን እና ያልታሰበ የጡንቻ ንቅናቄን ያመጣል።

በሽታው በእጅግ ከባድ ሁኔታ ጥቃት አደረሰባት። አግኒየሽካ ለብዙ ሳምንታት በመድኃኒት ምክንያት በኮማ ውስጥ ቆየች። ከባድ የመተንፈሻ እጥረት አጋጠማት፣ ለረጅም ጊዜ በመተንፈሻ ማሽን እርዳታ ትተነፍስ ነበር፣ እንዲሁም በጉሮሮ የመተንፈሻ ቀዳዳ ተደረገላት። በሆስፒታል ቆይታዋ ወቅት እንደ የጉበት እጥረት፣ የደም ስኳር መዛባት እና ተጨማሪ ሕክምናና እንክብካቤ የሚፈልግ የአልጋ ቁስል ያሉ ሌሎች ከባድ ችግኝቶችም ተከሰቱ።

ለአራት ወራት ያህል ሐኪሞች፣ ነርሶች እና የማገገሚያ ባለሙያዎች ሕይወቷንና ጤንነቷን ለማዳን ተዋጉ። ዛሬ አግኒየሽካ ንቁ ናት፣ ከዙሪያዋ ካሉ ሰዎች ጋር ቀስ በቀስ ግንኙነት እያደረገች ነው፣ እንዲሁም ለመንቀሳቀስ ሙከራ እያደረገች ነው። እያንዳንዱ እንቅስቃሴዋ እና እያንዳንዱ ትንሽ መሻሻል ለእኛ ትልቅ ድል ነው። ነገር ግን ከፊቷ አሁንም በጣም ረጅም፣ ከባድ እና ፈታኝ መንገድ አለ።

በሐምሌ 10 አግኒየሽካ በሽቼቺን ወደሚገኝ የማገገሚያ ሆስፒታል ተዛወረች። አሁን በራሷ ለመተንፈስ፣ ለመናገር፣ ለመቀመጥ፣ ለመራመድ እና ወደ መደበኛ ሕይወቷ ለመመለስ የምታደርገውን ቀጣይ ትግል ጀምራለች።

ማገገሚያው ምን ያህል ጊዜ እንደሚወስድ ወይም ምን ያህል ነፃነት እንደምታገኝ አናውቅም። ነገር ግን አግኒየሽካ ተስፋ እንዳልቆረጠች እናውቃለን። እኛም ተስፋ መቁረጥ የለብንም።

ለረጅም ጊዜ እና ለጠንካራ ማገገሚያ፣ ለልዩ የሐኪም ምክር፣ ለሕክምናና ማገገሚያ መሣሪያዎች፣ ለእንክብካቤ ዕቃዎች፣ ለመድኃኒት፣ ለመጓጓዣ እና ከሆስፒታል ከወጣች በኋላ ለሚያስፈልጋት ቀጣይ እንክብካቤ ገንዘብ ያስፈልጋል። ወጪዎቹ አንድ ሰው ወይም ቤተሰቧና የቅርብ ሰዎቿ ብቻ ሊሸከሙት ከሚችሉት በላይ ሊሆኑ ይችላሉ።

ስለዚህ ከልቤ እርዳታችሁን እጠይቃለሁ።

ማንኛውም መዋጮ፣ ትንሽም ቢሆን፣ አግኒየሽካ ነፃነቷን እንድታገኝ አንድ ደረጃ ያቀርባታል። በገንዘብ ለመርዳት ካልቻላችሁ፣ እባካችሁ የማሰባሰቢያውን መረጃ አጋሩ። ምናልባት በእናንተ ምክንያት መርዳት ወደሚችል ሰው ሊደርስ ይችላል።

አግኒየሽካ ሁልጊዜ ለሰዎች ቅርብ ነበረች እና ሌሎችን ለመርዳት ዝግጁ ነበረች። ዛሬ ግን የእኛን ቅርብነት፣ አንድነት እና ድጋፍ የምትፈልገው እሷ ናት።

እንደገና በእግሯ እንድትቆም እንርዳት። ወደ ሰዎች፣ ወደ ጉዞዎች እና በጣም ወደምትወደው ዓለም እንድትመለስ እንርዳት። አግኒየሽካ ሕይወቷን እንድትመልስ እንርዳት።

ለእያንዳንዱ መዋጮ፣ ለእያንዳንዱ ማጋራት፣ ለእያንዳንዱ መልካም ቃል እና ለእያንዳንዱ ጸሎት ከልቤ አመሰግናለሁ።

ዳንኤል