Opis zrzutki
Szanowni Państwo,
zwracam się do Państwa z ogromną prośbą o pomoc dla moich rodziców, Teresy i Wincentego Klimków, którzy w wyniku tragicznego pożaru domu stracili wszystko, na co pracowali przez całe swoje życie.
Piszę do Państwa jako córka, która z bólem patrzy na dramat swoich rodziców. Ludzi, którzy przez dziesiątki lat ciężko pracowali na gospodarstwie, nigdy nie oczekiwali wiele od życia i chcieli jedynie spokojnie spędzić jesień swojego życia we własnym domu. Dziś, zamiast cieszyć się zasłużoną emeryturą, muszą zmierzyć się z tragedią, której skutki są dla nich niewyobrażalne.
W niedzielę, 25 października 2026 roku, w dniu odpustu parafialnego, doszło do pożaru domu, w którym mieszkali moi rodzice. Tata, Wincenty, mieszkał w tym domu od urodzenia, a mama, Teresa, spędziła w nim ponad 50 lat. Był to ich dom rodzinny, miejsce pełne wspomnień, przeżytych chwil i historii całej rodziny.
W dniu tragedii mama wyszła do kościoła na mszę świętą o godzinie 13.00. Tata został sam w domu. Jest osobą niepełnosprawną, schorowaną i porusza się na wózku inwalidzkim, dlatego wymaga opieki i pomocy w codziennym życiu. Sam zostawał tylko wtedy, gdy mama wychodziła do kościoła.
Była niedziela odpustowa, wieś niemal opustoszała. W tym czasie jeden z mieszkańców, który później wyszedł z domu, zauważył dym wydobywający się z budynku moich rodziców. Natychmiast pobiegł po mojego brata. Obaj ruszyli na ratunek i wyciągnęli tatę z płonącego domu. Tata zdążył już nawdychać się dymu. Dzięki szybkiej reakcji tych ludzi udało się go uratować. Wezwano straż pożarną, a mieszkańcy próbowali ratować dom, gasząc ogień wiadrami wody.
Niestety, stary poniemiecki dom o drewnianej konstrukcji sprawił, że walka z żywiołem była niezwykle trudna. Strażacy mieli problem z dotarciem do źródła ognia, a schody były już zniszczone. Konieczne było wybicie okien, aby dostać się do pomieszczeń objętych pożarem. Niestety, po ich wybiciu ogień gwałtownie się rozprzestrzenił, a silny wiatr dodatkowo podsycał płomienie. W ciągu zaledwie kilku minut cały budynek stanął w ogniu.
Pożar udało się ugasić dopiero wieczorem. Niestety, nawet wtedy nie było końca walki z żywiołem. W nocy doszło do samozapłonu i strażacy musieli ponownie przyjechać, aby dogasić budynek.
Dom, który był ich całym życiem, ich rzeczy osobiste, ubrania, meble, sprzęty domowe, pamiątki i wszystko, co gromadzili przez lata. Część rzeczy doszczętnie spłonęła, pozostałe zostały zniszczone przez wodę podczas akcji gaśniczej. Zostali z tym, co mieli na sobie w chwili pożaru.
Najbardziej boli mnie świadomość, że moi rodzice, którzy całe życie ciężko pracowali, dziś na starość zostali bez własnego kąta i bez podstawowych rzeczy potrzebnych do codziennego funkcjonowania. W ich wieku odbudowanie wszystkiego od początku jest niezwykle trudne, a wręcz niemożliwe bez pomocy innych ludzi.
Szczególnie martwię się o tatę. Jest osobą schorowaną, porusza się na wózku inwalidzkim i potrzebuje codziennej opieki. Jego sytuacja wymaga szczególnej troski i zapewnienia mu odpowiednich warunków. Potrzebne jest specjalistyczne łóżko, pieluchomajtki, środki higieniczne, leki oraz inne artykuły niezbędne do pielęgnacji i codziennego funkcjonowania. Utrata domu i całego wyposażenia sprawiła, że zapewnienie mu właściwej opieki stało się jeszcze większym wyzwaniem.
Dlatego zwracam się do ludzi dobrej woli z prośbą o wsparcie i pomoc dla moich rodziców.
Naszym najważniejszym celem jest odbudowa domu lub, jeśli stan techniczny budynku na to nie pozwoli, budowa nowego – w zależności od decyzji nadzoru budowlanego. Chciałabym, aby moi rodzice mogli jeszcze kiedyś zamieszkać w bezpiecznym miejscu, które będą mogli nazwać swoim domem.
Na tę chwilę potrzebna jest jednak również natychmiastowa pomoc w zaspokojeniu podstawowych potrzeb. Moi rodzice potrzebują ubrań, obuwia, mebli, pościeli, sprzętów AGD, środków higienicznych oraz wielu innych rzeczy niezbędnych do życia. Konieczne będzie również zgromadzenie środków finansowych i materiałów budowlanych, które pozwolą rozpocząć odbudowę ich miejsca do życia.
Powodzenia