Zrzutka przeznaczona będzie na wsparcie Roberta Żurakowskiego, u którego na początku lipca 2026 roku zdiagnozowano chorobę nowotworową. Robert to mieszkający od kilku lat w Bieszczadach reżyser filmów dokumentalnych (m.in. filmu „Śniła mi się Połonina” poświęconego Lutkowi Pińczukowi – legendarnemu gospodarzowi schroniska turystycznego na Połoninie Wetlińskiej, tzw. „Chatki Puchatka”), pomysłodawca i realizator serii coraz bardziej popularnych podcastów „Lustrzane Odbicie”, fotograf, rzeźbiarz, animator licznych wydarzeń kulturalnych w Bieszczadach z trzema edycjami Bieszczadzkiego Festiwalu Filmowego „Ale Czad!” na czele.

Zebrane środki finansowe przeznaczone będą nie tylko na pokrycie kosztów leczenia Roberta. Od wielu lat nie posiada on stałego źródła dochodów, a jego sytuacja materialna jest niezwykle trudna, dlatego część pieniędzy pokryje wydatki związane z bieżącymi kosztami jego życia.

„W poszukiwaniu uciekającego czasu” – krótka opowieść o Robercie Żurakowskim

Robert przyjechał w Bieszczady z Zakopanego, gdzie tworzył filmy dokumentalne związane głównie z tematyką górską, w tym cykl „Tatrzański Szlak Wspomnień” prezentowany na festiwalach filmów dokumentalnych oraz górskich. Dał się też tam poznać jako artysta rzeźbiarz, muzyk, kompozytor muzyki do filmu, reżyser teledysków.

W Bieszczadach po raz pierwszy pojawił się w styczniu 2019 roku na XV Przeglądzie Filmów Górskich w Ustrzykach Dolnych ze swoim filmem dokumentalnym „Jerzy Hajdukiewicz. Człowiek gór”, o znanym polskim ratowniku, alpiniście i himalaiście. Na Przegląd zaprosił Roberta Witek Tomaka, ówczesny prezes Zarządu Grupy Bieszczadzkiej GOPR, który namówił go przy okazji do zrobienia pierwszego filmu o ludziach Bieszczadów. Tak rozpoczęły się zdjęcia do obrazu „Śniła mi się Połonina” – o legendarnych gospodarzach równie legendarnego schroniska turystycznego „Chatka Puchatka” na Połoninie Wetlińskiej: Lutku Pińczuku i jego byłej żonie Uli Wojdzie. W trakcie realizacji dokumentu Bieszczady oczarowały Roberta swoją magią i żyjącymi tu ludźmi. Ze związanego z Zakopanem pasjonata kultury Tatr i Podhala, stał się miłośnikiem Bieszczadów i Podkarpacia. W roku 2022 zamieszkał na stałe w Bieszczadach.

Minęły niespełna cztery lata w Bieszczadach, a Robert zdążył już wymyślić i zorganizować trzy edycje Bieszczadzkiego Festiwalu Filmowego „Ale Czad!” oraz zarazić do współpracy przy tym wydarzeniu rzesze partnerów i wolontariuszy. Wspierał naszą Fundację Bieszczadzką przy organizacji Bieszczadzkiego Rowerowego Kina Objazdowego - cyklu połączonych w projekcjami filmowymi wycieczek rowerowych szlakiem filmów kręconych w Bieszczadach. Ożywił Hotel*** Stanica Kresowa Chreptiów w Lutowiskach organizując cykl kilkunastu sobotnich wieczorów artystycznych, na które zapraszał muzyków, pisarzy i poetów. Pracował jako dziennikarz portalu wBieszczady.pl. W listopadzie 2026 toku planowana jest premiera drugiego bieszczadzkiego dokumentu Roberta filmu „Nie ma mnie”, o Zdzisławie Pękalskim. Ale dla Roberta to wciąż za mało. Pod koniec roku 2025 rozpoczął realizację swojego dzieła życia, jak nazywa autorski cykl podcastów „Lustrzane Odbicie”, w którym poprzez rozmowy tworzy żywe archiwum ludzi, pamięci i tożsamości Bieszczadów. Robert dla wielu osób jest postacią kontrowersyjną, część z nich się z nim nie zgadza, część z nich go uwielbia. Z pewnością do tej drugiej grupy należą bieszczadnicy wchodzący w skład kapituły, która przyznała Robertowi Statuetkę Bieszczadzkiego Zakapiora 2026.

Roberta poznałem pod koniec roku 2023 w Lutowiskach. Rok później zamieszkał tu i jest moim sąsiadem zza płotu. Zaprzyjaźniliśmy się od razu, chociaż nasze trudne charaktery dostarczają nam wzajemnie sporej dawki emocji😊. Podczas naszych licznych rozmów Robert martwi się często: „aby wystarczyło mi tylko czasu na realizację moich pomysłów i marzeń związanych z filmem i Bieszczadami”...

Bogusław Pyzocha, Fundacja Bieszczadzka, sąsiad Roberta i pewnie jego przyjaciel.